Fokida Blogs » Roadhouse Blues Club » Τα επιλεγμένα μπλογκ του νομού Φωκίδας με μια ματιά

Expand/Collapse

Roadhouse Blues Club (100)

Σελίδες: 1 2 3

Άμφισσα Φωκίδας, 30.01.2012
20:24
SAKSA MAKSES BAND live
» Roadhouse Blues Club

Oι SAKSA MAKSES BAND ζωντανά το Σάββατο (4/2) το βράδυ στο ROADHOUSE

-

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 29.01.2012
15:15
Κοπή Βασιλόπιττας & Live Happening (1)
» Roadhouse Blues Club

Περισσότερες φωτογραφίες εδώ:

[www.facebook.com]

*

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 24.01.2012
23:22
Κοπή Βασιλόπιττας & Live Happening
» Roadhouse Blues Club

Το βράδυ του Σαββάτου 28-1-2012 κόβουμε τη Βασιλόπιττα στο ROADHOUSE BLUES CLUB.
Θα ακολουθήσει Live Happening

*****

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 04.01.2012
23:10
80's Party
» Roadhouse Blues Club

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 31.12.2011
14:15
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
» Roadhouse Blues Club

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ. ΕΥΧΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ

Περισσότερα... »
14:08
ΗΛΙΑΣ ΚΑΛΠΟΥΖΟΣ live 30-12-2011 (2)
» Roadhouse Blues Club

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 30.12.2011
00:50
Ανακοίνωση
» Roadhouse Blues Club

-------------------------Το ROADHOUSE δε θα είναι ανοικτό το Σάββατο βράδυ.
Θα ανοίξει την Κυριακή (Πρωτοχρονιά) από τις 10 μ.μ. ---------------------------
.

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 26.12.2011
16:14
ΗΛΙΑΣ ΚΑΛΠΟΥΖΟΣ live 30-12-2011
» Roadhouse Blues Club

Την Παρασκευή 30-12-2011 ο Ηλίας Καλπoύζος ζωντανά στο Roadhouse Blues Club

-

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 10.12.2011
02:50
Συλλογική κουζίνα - πάρτυ ρεφενέ 10-12-2011
» Roadhouse Blues Club

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 05.12.2011
01:56
The Blue Stripes Band live 2
» Roadhouse Blues Club

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 28.11.2011
13:39
The Blue Stripes Band live
» Roadhouse Blues Club

Το επόμενο Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 9.30 μ.μ. θα εμφανιστούν στο ROADHOUSE οι "The Blue Stripes Band"

Μετά το live των "The Blue Stripes Band" θα ακολουθήσει έκπληξη από τον Βρεττανό μουσικό, ποιητή και dj: Damian Bullen

[www.damowords.co.uk]

*

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 08.11.2011
16:42
VOICE WITHIN live 2
» Roadhouse Blues Club

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 04.11.2011
14:49
VOICE WITHIN live
» Roadhouse Blues Club

Το Σάββατο 5-11-2011 οι VOICE WITHIN liveστο ROADHOUSE

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 28.10.2011
17:54
Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΟΥΦΡΑΣ ζωντανά στο ROADHOUSE
» Roadhouse Blues Club

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 17.10.2011
13:47
MUSIC DEFAULTERS (The Blue Stripes Band) live 2
» Roadhouse Blues Club

Από τη συναυλία των Music Defaulters (The Blue Stripes Band)
Περισσότερες φωτογραφίες στο Facebook

Iron Horse

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 07.10.2011
16:56
MUSIC DEFAULTERS live
» Roadhouse Blues Club

Το επόμενο Σάββατο 15-10 στις 9.30 το βράδυ οι
MUSIC DEFAULTERS
ζωντανά στο ROADHOUSE BLUES CLUB

*Αύριο Σάββατο 8-10 το ROADHOUSE θα είναι ανοιχτό από τις 9.30 μ.μ.

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 22.09.2011
00:38
Από το Σάββατο ανοίγει το Roadhouse
» Roadhouse Blues Club

**********************************************************************************************Το επόμενο Σάββατο 24-9-2011 το Roadhouse θα είναι ανοιχτό ξεκινώντας τη νέα περίοδοκαι ελπίζουμε με τη βοήθεια και τη συμμετοχή όλων να αποτελεί μια όαση αισιοδοξίας και χαράςστις δύσκολες αυτές μέρες.***************************************************************************************************

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 31.08.2011
21:55
Paul Wassif - I Could've Had Religion
» Roadhouse Blues Club

AΠO [seawhispersitea.blogspot.com]

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 26.08.2011
14:35
Live Rock στους Δελφούς
» Roadhouse Blues Club

*Το Live θα γίνει στην πλατεία του Αγίου Νικολάου και θα ξεκινήσει στις 9 μ.μ.

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 11.08.2011
21:49
Δύο βίντεο από τη δεύτερη μέρα του φεστιβάλ
» Roadhouse Blues Club

από [seawhispersitea.blogspot.com]

SOUNDSYSTEM - Enter Sandman

Stavros Dadous & Los Tigainos - Medley

Αναρτήθηκε από Roadhouse B

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 07.08.2011
19:02
WHISPERS OF THE SEA 2η μέρα
» Roadhouse Blues Club

από [seawhispersitea.blogspot.com]
Το ίδιο καλά όπως ξεκίνησε, ολοκληρώθηκε το 1ο καλοκαιρινό φεστιβάλ νεολαίας WHISPERS OF THE SEA. Μοναδική εξαίρεση η ξαφνική αδιαθεσία της Νανάς από τους RUMORS που δεν επέτρεψε στο συγκρότημα να ολοκληρώσει το πρόγραμμά του. θα ήταν και μια ευκαιρία για να δούμε τον Paul Wassif που θα εμφανιζόταν για λίγο και τη χθεσινή βραδιά. Οι RUMORS ζητούν συγνώμη για το απρόσμενο γεγονός και υπόσχονται πως θα προσπαθήσουν να είναι σύντομα πάλι κοντά μας.
Χθες εμφανίστηκαν οι:
SOUNDSYSTEM
RUMORS
STAVROS DADOUS & LOS TIGAINOS

Επίσης το Roadhouse τίμησε τον Paul Wassif για την προσφορά του στο φεστιβάλανακηρύσσοντάς τον επίτιμο μέλος του.

Στο χώρο του παλιού Ταχυδρομείου απέναντι από το Μαϊάμι συνεχίζεται η έκθεση ζωγραφικής από το "Δεσμό" που θα μείνει ανοιχτή και σήμερα Κυριακή και τη Δευτέρα (ώρες λειτουργίας 11.00-14 .00 και 20.00 -24.00)

Σήμερα Κυριακή θα γίνει προβολή ταινίας από το Σκακιστικό όμιλο Ιτέας στο Μώλο

Για άλλη μια φορά θέλουμε να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους μουσικούς που πήραν μέρος στο φεστιβάλ, όπως και τον κόσμο που μας τίμησε με την παρουσία του. Επίσης και όσους βοήθησαν ουσιαστικά για την επιτυχία του φεστιβάλ.
Ένα πελώριο ευχαριστώ στον PAUL WASSIF για την παρουσία του στο φεστιβάλ και για το χρόνο που κυριολεκτικά θυσίασε από τις διακοπές του, για να μας βοηθήσει, είναι ελάχιστο, για να αντιπροσωπεύσει αυτό που νιώθουμε.

Αναρτήθηκε

Περισσότερα... »
18:46
Η ανακήρυξη του Paul Wassif ως επίτιμου μέλους του Roadhouse Blues Club
» Roadhouse Blues Club

   ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
“ROADHOUSE BLUES CLUB”   (Μη κερδοσκοπικό σωματείο) Καποδιστρίου 83 Ιτέα - 33200


                                                        ΑΠΟΦΑΣΗ

Το Διοικητικό Συμβούλιο του “ROADHOUSE BLUES CLUB” ως ελάχιστη αναγνώριση για την παρουσία και την όλη συνεισφορά του σπουδαίου μουσικού PAUL WASSIF στο 1^ο Καλοκαιρινό Φεστιβάλ Ψίθυροι της Θάλασσας – Whispers Of The Sea, αποφασίζει ομόφωνανα τον ανακηρύξει επίτιμο μέλος του Συλλόγου μας. Τον ευχαριστούμε πάρα πολύ για τη βοήθειά του και για τη θυσία του πολύτιμου χρόνου των διακοπών του για να βοηθήσει στην επιτυχία του Φεστιβάλ και του ευχόμαστε καλή επιτυχία στο καινούριο του άλμπουμ ‘Looking Up Feeling Down’ και όλες τις καλλιτεχνικές και προσωπικές του δραστηριότητες.
                                             Ιτέα 6 Αυγούστου 2011

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                                       ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ Δ.Σ.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ                        ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ   ΕΛΕΝΗ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΑΤΟΥ   ΣΩΤΗΡΗΣ ΚΑΚΑΝΑΣ                                                                                             ΤΑΚΗΣ ΚΑΤΣΙΦΛΩΡΟΣ

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 06.08.2011
15:44
WHISPERS OF THE SEA 1η μέρα
» Roadhouse Blues Club

από [seawhispersitea.blogspot.com]

WHISPERS OF THE SEA 1η μέραΜια εξαιρετική βραδιά χάρισαν σε όσους βρέθηκαν στην πλάζ Μαϊάμι της Ιτέας οι μουσικοί που εμφανίστηκαν στην πρεμιέρα του WHISPERS OF THE SEA. Τους ευχαριστούμε όλους όπως και τον κόσμο που τίμησε με την παρουσία του την πρώτη βραδιά του φεστιβάλ. Επίσης και όσους βοήθησαν και βοηθούν ουσιαστικά για την επιτυχία του φεστιβάλ.
Ένα πελώριο ευχαριστώ στον PAUL WASSIF για την παρουσία του στο φεστιβάλ και για το χρόνο που κυριολεκτικά θυσίασε από τις διακοπές του, για να μας βοηθήσει, είναι ελάχιστο, για να αντιπροσωπεύσει αυτό που νιώθουμε. O PAUL WASSIF θα κάνει κι απόψε μια μικρή έκτακτη εμφάνιση στη δεύτερη βραδιά του φεστιβάλ.

Χθες εμφανίστηκαν οι:
SMALL BLUES TRAP
PAUL WASSIF
MANIAC

Σας περιμένουμε όλους κι απόψε για τη δεύτερη βραδιά που θα εμφανιστούν οι:
SOUNDSYSTEM
RUMORS
STAVROS DADOUS & LOS TIGAINOS

SMALL BLUES TRAP:

PAUL WASSIF:

MANIAC;

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 01.08.2011
15:24
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Δ. Ε. ΙΤΕΑΣ ΓΙΑ WHISPERS OF THE SEA
» Roadhouse Blues Club

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ                                                                                                                                     ΔΗΜΟΣ ΔΕΛΦΩΝ                                                     ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΙΤΕΑΣΓΡΑΦΕΙΟ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΥ                                                                                                ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
H Δημοτική Ενότητα Ιτέας του Δήμου Δελφών
σε συνεργασία με το Roadhouse Blues Club διοργανώνουν
το 1ο Καλοκαιρινό Φεστιβάλ Μουσικής Νεολαίας
«ΨΙΘΥΡΟΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ»
-
WHISPERS OF THE SEA-

στην παραλία της Ιτέας (πλαζ Μαϊάμι)

*****************
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ
****************

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΑΥΛΙΩΝ
-------------------------------

1)ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 5 Αυγούστου 10.00 μ.μ. (*)
SMALL BLUES TRAP                                                      ----                                                                                      MANIAC          (*) Στο πρόγραμμα των συναυλιών της Παρασκευής     Θα προστεθεί η έκτακτη εμφάνιση του Paul Wassif(**)

ΣΑΒΒΑΤΟ 6 Αυγούστου 9.30 μ.μ.

SOUNDSYSTEM                                                                   ---
RUMORS
---
STAVROS DADOUS & LOS TIGAINOS

============================================================

ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ:

1) ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 5  ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

Μετά την περιφορά της εικόνας «Μεταμόρφωσης του Σωτήρος»,  παρουσίαση  χορευτικού από το   Καλλιτεχνικό Εργαστήρι τη «Σκακιέρα» (παραλία Ιτέας) στις 21:30

2)ΚΥΡΙΑΚΗ 7 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
Ο Σκακιστικός Όμιλος Ιτέας Ο Σκακιστικός Όμιλος Ιτέας προβάλλει κινηματογραφική  ταινία στη «Σκακιέρα» (παραλία Ιτέας) στις 21:00
===========================================================

========
Υποστήριξη από :
Πολιτιστικό Όμιλο Ιτέας «Δεσμός»
Καλλιτεχνικό Εργαστήρι "Ομάδα Φίλων Τέχνης" Ιτέας
Σύλλογο Αιμοδοτών Ιτέας «Ο Πελεκάνος»
Σκακιστικό Όμιλο Ιτέας «Ιπόκαμπος με Φτερά Αγγέλου»
Κέντρο Πρόληψης Χρήσης Εξαρτησιογόνων Ουσιών
Πολιτιστικό Σύλλογο Κίρρας
ΑΠΟ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΙΤΕΑΣ

***************************************Για άμεση ενημέρωση για το WHISPERS OF THE SEA μπορείτε να μπείτε στη σελίδα του φεστιβάλ στο Facebook http://www.facebook.com/pages/WHISPERS-OF-THE-SEA-Summer-Festival/191976250855663, στην ομάδα http://www.facebook.com/groups/187255998001809 ή να επισκέπτεστε το blog του φεστιβάλ http://seawhispersitea.blogspot.com/***************************************Small Blues Trap
Οι SMALL BLUES TRAP είναι:Παύλος Καραπιπέρης / φωνή,φυσαρμόνικα,steel guitarΠαναγιώτης Δάρας / κιθάραΛευτέρης Μπέσιος / μπάσοΣτάθης Ευαγγελίου / drums

ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΕΙΣ-ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ ...-Oι Small Blues Trap δημιουργήθηκαν τον Αύγουστο του 2004 από την ανάγκη τριών ανθρώπων να εκφράσουν μαζί τις μουσικές τους ανησυχίες. (Παύλος Καραπιπέρης , Παναγιώτης Δάρας , Λευτέρης Μπέσιος)Έδρα τους είναι τα χωριά Μαλεσίνα και Μαρτίνο του νομού Φθιώτιδος.- Τον Οκτώβρη του 2004 ηχογράφησαν ένα CD-R αποτελούμενο από τραγούδια που αντιπροσωπεύουν τα κοινά ακούσματα και επιρροές των μελών του συγκροτήματος καθώς επίσης και 3 δικές τους συνθέσεις.(''Small Blues Trap'')-Απ’ το Δεκέμβρη του 2004 ως τον Απρίλη του 2005 ηχογράφησαν 12 δικά τους τραγούδια που περιέχονται στο CD με το γενικό τίτλο ''Our Trap''.Το ''Our Trap'' παρουσιάστηκε στην εκπομπή του Ηλία Ζάικου ‘ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΒΙΝΥΛΙΟ’ στο πολιτιστικό ραδιόφωνο της ΕΡΤ3 στη Θεσσαλονίκη. (95,8 FM RADIO)-Η συμμετοχή τους με δυό κομμάτια (''They Say I Sing Like Wolf'' , ''Three Lies'') στον μουσικό διαγωνισμό του περιοδικού ''Virtual Studio'' τους απέφερε το πρώτο βραβείο.-Mετά την προσθήκη ενός νέου μέλους στην μπάντα (Γιώργος Πούλος στα τύμπανα) ακολούθησαν ζωντανές εμφανίσεις σε διάφορες πόλεις της Ελλάδος.-Το Καλοκαίρι του 2006 ηχογράφησαν 12 καινούρια δικά τους τραγούδια που περιέχονται στο CD με το γενικό τίτλο ''Crossroad Ritual''. To ''Crossroad Ritual'' διανέμεται από την ANAZITISI RECORDS-Από τον Ιανουάριο του 2007, drummer των Small Blues Trap είναι ο Στάθης Ευαγγελίου .-Δύο τραγούδια τους περιέχονται στο CD που συνοδεύει το περιοδικό ''διαπασών'' τον Μάη του 2007.-Τον Σεπτέμβριο του 2008 κυκλοφορεί το CD-συλλογή ''Magic Bus Sessions'' στο οποίο συμμετέχουν με 3 τραγούδια. Το CD διανέμεται από την UNIVERSAL.-Τον Απρίλη του 2010 κυκλοφορεί το καινούριο τους album με τίτλο "Red Snakes & Cave Bats" στο οποίο παρουσιάζουν 12 καινούρια δικά τους τραγούδια και μια διασκευή στο "Buy A Dog" του Ηλία Ζάϊκου, frontman των Blues Wire. Οι Small Blues Trap αναμιγνύουν το πάθος τους για τα blues - που είναι και το πρωτογενές υλικό των συνθέσεών τους - με στοιχεία από άλλα μουσικά ιδιώματα δημιουργώντας έτσι έναν εξαιρετικά προσωπικό ήχο που σύμφωνα με τους κριτικούς, είναι αναγνωρίσιμος και μοναδικός...
Τον Ιανουάριο του 2009 ο Παύλος Καραπιπέρης - τραγουδιστής και αρμονικίστας των Small Blues Trap - κυκλοφόρησε το πρώτο του προσωπικό album με τίτλο "Fifteen Raindrops In An Ocean Of Blues Tales" .Συμμετέχουν : Παναγιώτης Δάρας , Λευτέρης Μπέσιος , Σωτήρης Κουρούτης
Η επίσημη σελίδα τους :  http://www.smallbluestrap.grΗ σελίδα τους στο MySpace : [www.myspace.com] Η ομάδα τους στο Facebook : [www.facebook.com]
Maniac

Οι Maniac είναι ένα ολοκαίνουριο συγκρότημα αποτελούμενο όμως από έμπειρους μουσικούς με χρόνια επαγγελματικής πείρας.

Κινούνται στο χώρο του Hard Rock.
Οι MANIAC είναι:ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΟΥΦΡΑΣ: κιθάρα – φωνήΑΡΓΥΡΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ : ντραμς
ΗΛΙΑΣ ΚΑΛΥΒΑΣ: μπάσο
ΘΑΝΑΣΗΣ ΖΟΥΡΝΗΣ: πλήκτρα
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΠΛΑΡΗΣ: κιθάρα
ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΒΟΎΛΓΑΡΗ: φωνή

SoundSystem

Οι SoundSystem είναι:Δημήτρης Αλεξανδρόπουλος : ΝτραμςΗλίας Καλπούζος :Κιθάρα, ΦωνήΔιαμαντής Πατάκας: ΜπάσοΟι SoundSystem δημιουργήθηκαν τον περασμένο χειμώνα και έχουν στο ενεργητικό τους αρκετές εμφανίσεις στοRoadhouse Blues Club. Παίζουν ροκ διασκευές και συνθέσεις του κιθαρίστα τραγουδιστή Ηλία Καλπούζου. Το ηλικιακό εύρος των μελών του συγκροτήματος τους δίνει τη δυνατότητα να συνδυάζουν άνετα τον παραδοσιακό με το νεότερο ήχο κάνοντας το αποτέλεσμα πολύ ενδιαφέρον.Η σελίδα του Ηλία Καλπούζου στο Jumping Fish :   [www.jumpingfish.gr]
Rumors

Οι Rumors είναι :Nana (vocals)Stargazer (bass/vocals)Zou (keybords/vocals)Teo (guitar)Panos (guitar)Fivos (drums).
Οι Rumors ξεκίνησαν σαν ιδέα απο τον Blaki και τον Stargazer που είχαν προηγούμενη συνεργασία σε αλλο συγκρότημα . Σταδιακά ήρθαν σε επαφή με τον Ζou , τη Νανά και το Φοίβο ενώ προστέθηκε και ο αδερφός του πρώτου κιθαρίστα Θοδωρής ολοκληρώνοντας το παρόν σχήμα.Βασικές επιρροές τους είναι οι Bob Dylan , White Stripes , Pink Floyd , Opeth , Radiohead , Porcupine Tree , Beatles , Muse , Archive.
Η σελίδα τους στο MySpace: [www.myspace.com] Η σελίδα τους στο Jumping Fish : [www.jumpingfish.gr]

Stavros Dadous & Los Tigainos

Οι STAVROS DADOUS & LOS TIGAINOS είναι:

Σταύρος Νταντούς  – κιθάρα, φωνή
Goots - κιθάρα
Άγγελος Γιωργάκης - μπάσο
Βαγγέλης Παρασκευαΐδης - ντραμς
Theo - Σαξόφωνο
Cristobal Larrinaga - Percussion
Διονύσης Γιαμπανάς - Keyboard
Ναταλία Τσαλη , Μαρίκα Αράπογλου - Φωνή

Ο Σταύρος Νταντούς παίζει κλασσική κιθάρα από τα 6 του χρόνια υπό την καθοδήγηση της Λίζας Ζώης κι όταν μπήκε στην εφηβεία συμμετείχε σε διάφορα σχολικά μουσικά σχήματα. Το 1999 μετακόμισε στο Λονδίνο για σπουδές μουσικολογίας κι απέκτησε Master από το “School of Oriental and African Studies”. Σιγά, σιγά μεγάλη του αδυναμία γίνεται η παραδοσιακή αφρο-κουβανέζικη μουσική και τα κουβανέζικα κρουστά Bata. Το 2005 ο Σταύρος επέστρεψε στην Αθήνα. Η δίψα για μουσική τον οδηγεί στο να στήσει σιγά, σιγά ένα μικρό home studio στην σοφίτα του σπιτιού του κι αρχίζει να πειραματίζεται. Προϊόν αυτών των πειραματισμών ήταν το τραγούδι «Στο Σείριο Κατοικώ», που έμελλε να δανείσει τον τίτλο του στην πρώτη δισκογραφική δουλειά του. Ένας δίσκος γεμάτος έρωτες, ζωή, παιχνίδι, πολιτική, διάχυτος από τη ματιά ενός 20something νέου πάνω στην πραγματικότητα του μέσου Έλληνα. Από το "Στο Σείριο Κατοικώ" ο Σταύρος Νταντούς έχει προχωρήσει αλματωδώς. Την αμέσως επόμενη χρονιά δημιουργεί την μπάντα, το όνομα της οποίας προέρχεται από τη λέξη Τιγκαϊνη* που σύμφωνα με τις θεωρίες του αποτελεί βασικό συστατικό της ζωτικότητας κι ουσίας της ζωής και το καλοκαίρι πραγματοποίησαν εμφανίσεις σε Σαντορίνη, Πάρο, Αντίπαρο, στο Dramatic Festival στην Άρτα κ.α. Μέσα στο 2010 και στο 2011 θα εμφανιστεί δίπλα σε ιερά τέρατα της Reggae, ανοίγοντας τις συναυλίες τους όπως The Wailers, Abyssinians, Congos, Israel Vibration, αλλά και σε άλλους καλλιτέχνες όπως Julian Marley και Terakotta ενώ το καλοκαίρι του `10 πραγματοποίησε περιοδεία με 27(!) εμφανίσεις.

* Τιγκαϊνη (η): Η βασική συστατική ουσία για τη διαβίωση και συντήρηση ζωής (Δεν θα έπρεπε να χρειαζόμαστε καφεΐνη, νικοτίνη, βιταμίνη, παραφίνη, ινσουλίνη, χλωρίνη, τριπταμίνη, κορίτσια με μίνι, παρά μόνο Τιγκαϊνη – γίναμε όλοι εξωγήινοι και κανένας δεν θα μείνει).

Δισκογραφία:

Στο Σείριο Κατοικώ [2008]

Ο Σταύρος Νταντούς μας συστήθηκε δισκογραφικά με το «Στο Σείριο κατοικώ» με τραγούδια για τους έρωτες, την ζωή, το παιχνίδι, την πολιτική, το πώς βλέπει ένας 20something νέος την πραγματικότητα και καταλήγει εκεί που θα κατέληγε ο μέσος Έλληνας γενικώς. Να θέλει να την κάνει ή για κάπου αλλού..., ή για τον κόσμο του.
σε πάρει από την Τζαμάικα, να σε πάει μια βόλτα μέχρι το όνειρο ή τον Σείριο, και να τα μπερδέψει όλα αυτά στο «Ελεύθερο πουλί» του Χρηστάκη, που εδώ ακούγεται πιο ρέγγε από ποτέ. Ο δίσκος γενικά ακούγεται στις παραλίες της Αττικής σαν να τον άκουγες στις παραλίες της Λατινικής Αμερικής. Αναπνέει φρεσκάδα, μιλάει ωραία σημερινά ελληνικά, χορεύεται, τραγουδιέται, έχει όσο χιούμορ χρειάζεται, έχει και δική του φιλοσοφία. Την «Τιγκαϊνη»*!Η σελίδα τους στο MySpace:   [www.myspace.com]
(**)Paul Wassif

Ο κιθαρίστας, τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Paul Wassif γεννήθηκε το 1963 στο Μπρίστολ της Αγγλίας.
Πέρασε από το Punk Rock συγκρότημα «The London Cowboys». Στη συνέχεια θήτευσε σε πολλές μπάντες στη Νέα Υόρκη ανάμεσα στις οποίες ήταν και οι «The Ugly Americans» με τα πρώην μέλη των «New York Dolls»,Jerry Nolan και Sylvain Sylvain. Το 2008 το άλμπουμ-αναδρομή των London Cowboys «Relapse» συμπεριλάμβανε το τραγούδι «Dragging in the Dirt» με τον ιδρυτή του συγκροτήματος Steve Dior.
Ο Paul Wassif συνεργάστηκε σε δύο άλμπουμ του Bert Jansch. Στο άλμπουμ «Edge Of A Dream», που κυκλοφόρησε το 2002 ο  Paul Wassif κάνει ντουέτο με τον Bert Jansch στο «Black Cat Blues» που υπήρχε στο soundtrack του «Calendar Girls». Στο πιο πρόσφατο άλμπουμ του Bert Jansch «The Black Swan », ο PaulWassif έγραψε μαζί με το Bert το «Magdalina's Dance» και εμφανίζεται στα «My Pocket's Empty» και «AWoman Like You».
Σε μια συνέντευξή του στο περιοδικό Acoustic Guitar ο Bert Jansch περιέγραψε τον Paul Wassif ως εξής : «Ένας φανταστικός κιθαρίστας. Έχει ένα πολύ-πολύ απαλό άγγιγμα.» Ο Paul Wassif παίζει πολύ συχνά στη σκηνή με το Bert Jansch. Μια ανασκόπηση από τη μουσική ιστοσελίδα musicOMH για τη συναυλία του Bert Jansch στην οποία εμφανίστηκαν επίσης και οι Bernard Butler και Beth Orton έγραψε πως «ο Wassif προσθέτει μια country χροιά στη μουσική, που παραμένει τόσο γλυκιά όσο ποτέ καθώς το πρώτο κομμάτι αγνοεί τα φωνητικά, για να φτιάξει το κέφι με την αναλλοίωτη ικανότητα αυτού του κιθαρίστα». Τον Αύγουστο του 2010 άνοιξε για τον Paul Bert Jansch παίζοντας δύο νύχτες στο Queen's Hall στα πλαίσια του Φεστιβάλ του Εδιμβούργου.
Το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ «Looking Up Feeling Down» κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2011 από τη BlackBrown & White Records με συμμετοχές από τους Bert Jansch και Eric Clapton. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε πρώτα ψηφιακά στις 5 Μαΐου του 2011. Οι Bert Jansch και Eric Clapton παίζουν και ηχογραφούν μαζί για πρώτη φορά σε δύο κομμάτια. Το «Please Don't Leave», που είναι γραμμένο από τον Paul Wassif και το «Southbound Train» που είναι γραμμένο από τον Big Bill Broonzy. Στο άλμπουμ συμμετέχουν επίσης ο ντράμερEvan Jenkins από τους Neil Cowley Trio και οι Dave Watson, James Watson, Robin Clayton, Lynn Glaser,Steve Counsel and Seamus Beaghen.

Η ιστοσελίδα του: http://www.paulwassif.com

ap;o [seawhispersitea.blogspot.com]

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 27.07.2011
00:02
Το πρόγραμμα των συναυλιών του WHISPERS OF THE SEA
» Roadhouse Blues Club

Το πρόγραμμα των συναυλιών: Το πρόγραμμα των συναυλιών:
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 5 Αυγούστου 10.00 μ.μ.
SMALL BLUES TRAP----MANIAC
ΣΑΒΒΑΤΟ 6 Αυγούστου 9.30 μ.μ.
SOUNDSYSTEM---RUMORS---STAVROS DADOUS & LOS TIGAINOS
***Την Πέμπτη στις 10 το βράδυ όσοι θέλουν να βοηθήσουν στη διοργάνωση του φεστιβάλ μπορούν να έλθουν στο ROADHOUSEαπό [seawhispersitea.blogspot.com] Whispers Of The Sea (summer festival 2011) by user7634247

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 22.07.2011
17:59
Roger Waters - Comfortably Numb
» Roadhouse Blues Club

Γεια σας φίλοι μου. Επιστρέφω στο μπλογκ μετά από 4 μήνες απουσίας. Λοιπόν εδώ και 2 μήνες είχε ανακοινωθεί "ΟΧΙ ΚΙΝΗΤΑ ΚΑΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΤΣΙΓΑΡΟ" για τις συναυλίες του Roger Waters λόγω της κινηματογράφησης για την κυκλοφορία του επόμενου DVD που θα γινόταν σε αυτές.Στην Ελλάδα ζούμε κι απ' ότι βλέπετε τηρήθηκε με θρησκευτική ευλάβεια. Μπορεί ο σύγχρονος Έλληνας να αποχωριστεί το κινητό του; Ο εθισμός έχει γίνει μεγαλύτερος από το τσιγάρο. Τουλάχιστον όσοι κάπνιζαν άντεξαν όσο κρατούσε η συναυλία και κάπνιζαν μόνο στη διάρκεια του διαλείμματος έξω από τη σάλα του ΟΑΚΑ όπως η αφεντιά μου τρία τρία τα τσιγάρα....

Περισσότερα... »
17:43
Crawler - Stone Cold Sober
» Roadhouse Blues Club

Οι Back Street Crawler δημιουργήθηκαν το 1973 και κυκλοφόρησαν 2 LP με τον μεγάλο κιθαρίστα των Free Paul Kossoff. Μετά το θάνατό του το 1976 άλλαξαν το όνομά τους σε Crawler και κυκλοφόρησαν 2 LP. To Stone Cold Sober είναι από το ομώνυμο (Crawler) Lp τους που κυκλοφόρησε το 1977. Hard Rock Blues με πολλά στοιχεία από Soul και Funk. O χαρισματικός τραγουδιστής τους Terry Wilson Slesser που τραγουδούσε πρώτα στους Beckett, ένα ελπιδοφόρο γκρουπ που κυκλοφόρησε μόνο ένα LP, σε μια περιοδεία το 1976-77 με τους AC/DC γνωρίστηκαν και έγιναν φίλοι. Όταν το 1980 πέθανε ο Bon Scott των AC/DC ήταν ανάμεσα στους υποψηφίους να τον αντικαταστήσουν. Μάλιστα σε μια συνέντευξή του αναφέρθηκε σε μια ακρόαση που του έκαναν αλλά τελικά δεν ήταν αυτός που επελέγη.

Περισσότερα... »
17:27
Spooky Tooth - Better By You, Better Than Me
» Roadhouse Blues Club

Οι Spooky Tooth από τη Βρετανία (πρώην Art - ψυχεδελικό ροκ συγκρότημα) ξεκίνησαν την καριέρα τους το 1968 με το LP, It's All About. To 1969 βγάζουν το Spooky Tooth ΙΙ με το Better By You, Better Than Me -εξαιρετικό τραγούδι-το οποίο διασκεύασαν αργότερα οι Judas Priest στο LP Stained Class (1978). Οι Spooky Tooth υπήρξαν εξαιρετικό συγκρότημα και στις τάξεις τους είχαν εκτός των άλλων τις μορφές Mike Harisson φωνητικά και Gary Wright πλήκτρα-φωνητικά οι οποίοι έκαναν μετέπειτα σπουδαία προσωπική καριέρα.

Περισσότερα... »
17:17
Link Wray - Midnight Lover
» Roadhouse Blues Club

Ο Αμερικανός Link Wray είχε μισή καταγωγή από τη φυλή των ινδιάνων Shawnie. Υπήρξε πρωτοποριακός στο παίξιμο της κιθάρας και έκανε πολύ μεγάλη επιτυχία με το τραγούδι Rumble το 1958. Μετά από κάποια χρόνια απουσίας επανέρχεται δριμύτερος το 1971 με το ομώνυμο άλμπουμ και στη συνέχει κυκλοφορεί αρκετά LP. Τα τελευταία χρόνια ζούσε στη Δανία με τη γυναίκα του όπου και πέθανε το 2005 σε ηλικία 76 χρόνων. Μεγάλη επιρροή για πολλούς διάσημους κιθαρίστες.

Περισσότερα... »
17:08
Hal Blaine - Drums A Go Go
» Roadhouse Blues Club

Ο Αμερικανός Hal Blaine υπήρξε περιζήτητος σέσιον ντράμερ τη δεκαετία του 60 με συμμετοχές σε άπειρες ηχογραφήσεις και συνεργασίες με το μεγάλο παραγωγό Phil Spector. Σας θυμίζει τίποτα το κομματάκι;

Περισσότερα... »
17:01
The Orlons - Not Me
» Roadhouse Blues Club

Στα τέλη της δεκαετίας του 50 και αρχές του 60 στην Αμερική συνάμα με την άφιξη του Rock'n'Roll κυριαρχούσαν και τα φωνητικά συγκροτήματα ( Doo Wop). Ένα από αυτά ήταν και οι The Orlons οι οποίοι συμμετείχαν και στο σάουντρακ της ταινίας American Graffity. Ξέγνοιαστα χρόνια...

Περισσότερα... »
16:38
Paice Ashton Lord - Ghost Story
» Roadhouse Blues Club

Η μουσική πέρα από το ότι είναι ο καλύτερος σύντροφός σου πολλές φορές γίνεται αφορμή να γνωριστείς με ανθρώπους άγνωστους και να μοιραστείς την αγάπη σου γι αυτή. Ένα κρύο βράδυ (χειμώνας του 1998) την εποχή που είχα τη Roadhouse Blues έτυχε να έλθει μια παρέα με άτομα από την Ιτέα ανάμεσα στα οποία βρισκόταν κάποιος άγνωστος. Κάποια στιγμή έρχεται στο σημείο που έβαζα μουσική και αφού μου δίνει συγχαρητήρια για τη μουσική που έπαιζα δηλώνοντας ενθουσιασμένος που υπήρχε ένας τέτοιος χώρος σε μια επαρχιακή πόλη, με ρωτάει ότι αν είχα ή ήξερα ένα κομμάτι που του άρεσε πολύ. Φυσικά το έπαιξα αμέσως και από τότε άρχισε η γνωριμία και η φιλία μας. Ακολούθησαν ταξίδια και πολύωρες επισκέψεις στα δισκοπωλεία -μουσεία της Αθήνας. Το κομμάτι φυσικά ήταν το Ghost Story των Paice Ashton Lord από το πολύ καλό άλμπουμ Malice In Wonderland (1976). Οι Paice Ashton Lord ήταν μια μουσική συνεργασία των Ian Paice και John Lord των Deep Purple και του Aston από τους Aston, Gardner & Dyke.
Αφιερωμένο στο Δημήτρη Νίκου.

Περισσότερα... »
16:30
String Driven Thing - To Know you is to Love you
» Roadhouse Blues Club

Progressive Rock σύνολο από τη Βρετανία με στοιχεία Βρετανικής Folk αλλά και επιρροές απο Αμερικάνικη Soul όπως η διασκευή του To Know you is to Love you κομματιού του Stevie Wonder. Εξαιρετικό συγκρότημα !!!
Αφιερωμένο στο Σωτήρη Ραπτόπουλο.

Περισσότερα... »
16:21
Nutz - Cool Me Down
» Roadhouse Blues Club

Οι Βρετανοί Nutz κατάγονταν από το Λίβερπουλ και έπαιζαν ένα μείγμα χαρντ ροκ με γκλαμ και προγκρέσιβ στοιχεία της δεκαετίας του 70. Κυκλοφόρησαν 4 άλμπουμ έως το 1976 και είχαν περιοδεύσει σαν σαπόρτ στους Black Sabbath. Έμειναν άγνωστοι στους πολλούς αλλά για τους μύστες υπήρξαν ακόμα ένα εξαιρετικό συγκρότημα που χάθηκε στη λήθη.

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 21.07.2011
09:32
WHISPERS OF THE SEA
» Roadhouse Blues Club

Στις αρχές Αυγούστου οργανώνεται στην παραλία της Ιτέας από το Δήμο Δελφών -Δημοτική Ενότητα Ιτέας και το Roadhouse Blues Club σε συνεργασία με άλλους συλλόγους της περιοχής το 1ο Καλοκαιρινό ΦεστιβάλWHISPERS OF THE SEAμε συναυλίες και άλλες παράλληλες δραστηριότητες.Λεπτομέρειες θα ανακοινωθούν πολύ σύντομα

Για άμεση ενημέρωση για το WHISPERS OF THE SEA μπορείτε να κάνετε like στη σελίδα του φεστιβάλ στο Facebook http://www.facebook.com/pages/WHISPERS-OF-THE-SEA-Summer-Festival/191976250855663, να γραφτείτε στην ομάδα http://www.facebook.com/groups/187255998001809 ή να επισκέπτεστε το blog του φεστιβάλ [seawhispersitea.blogspot.com]
*******
Κοινοποιείστε το και στους φίλους σας
*******
από [seawhispersitea.blogspot.com]

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 19.06.2011
17:08
Βραδιά αφιερωμένη στον ΑΓΓΕΛΟ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟ (2)
» Roadhouse Blues Club

Ευχαριστούμε όσους ήλθαν χθες το βράδυ στο Roadhouse για να τιμήσουμε το μεγάλο οραματιστή και λογοτέχνη Άγγελο Σικελιανό που κλείνουν σήμερα 60 χρόνια από το θάνατό του.

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 13.06.2011
03:37
[nt]
» Roadhouse Blues Club

Το ROADHOUSE BLUES CLUB με αφορμή τη συμπλήρωση 60 χρόνων από το θάνατο στις 19 Ιουνίου 1951, του μεγάλου οραματιστή και εμπνευστή της «ΔΕΛΦΙΚΗΣ ΙΔΕΑΣ», οργανώνει στο χώρο του (Καποδιστρίου 83- Ιτέα), το Σάββατο 18 Ιουνίου βραδιά αφιερωμένη στονΑΓΓΕΛΟ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟ

==================================================Παρουσίαση βιογραφικού Α. Σικελιανού από Σωτήρη ΡαπτόπουλοΑφήγηση ποιημάτων του Σικελιανού από Κωνσταντίνο ΚακανάΑποσπάσματα του «Πνευματικού Εμβατηρίου» (Μ. Θεοδωράκη) από Γιάννη Σούφρα
[www.facebook.com]

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 05.06.2011
17:34
Dark Nightmare στο Roadhouse
» Roadhouse Blues Club

Μια από τις καλύτερες συναυλίες που έχουν γίνει στο Roadhouse ήταν η χθεσινή των Dark Nightmare! Τους ευχαριστούμε και ελπίζουμε σύντομα είναι πάλι κοντά μας.
Κρίμα για όσους δεν μπόρεσαν να έλθουν.

Περισσότερες φωτογραφίες στο Facebook

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 02.06.2011
00:36
Οι Dark Nightmare το Σάββατο 4 Ιουνίου στο Roadhouse
» Roadhouse Blues Club

Οι Dark Nightmare στις 4 Ιουνίου στο Roadhouse

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 22.05.2011
14:33
Οι Dark Nightmare στις 4 Ιουνίου στο Roadhouse
» Roadhouse Blues Club

Ένα από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα του Heavy Metal στη βόρεια Ελλάδα οι Dark Nightmare, που έχουν παίξει με συγκροτήματα όπως οι Omen, Sacred Steel, Blitzkrieg, Nazareth, Socrates, Piledriver, Defender, Holy Martyr, Tokyo Blade, Twisted Tower Dire, Manilla Road, Brocas Helm θα εμφανιστεί στο Roadhouse Blues Club στις 4 Ιουνίου για μια καυτή μεταλλική βραδιά. Το πρόσφατο άλμπουμ τους The Human Liberty είχε πολύ καλές κριτικές όπως αυτή από το Rocking.gr.

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 14.05.2011
14:51
Dark Nightmare - Hawks Of War
» Roadhouse Blues Club

Οι DARK NIGHTMARE σύντομα στο Roadhouse Club

Περισσότερα... »
14:36
"UNDER WRAPS'': Η «ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ» ΕΝΟΣ ΚΥΚΝΕΙΟΥ ΑΣΜΑΤΟΣ ΣΤΑ 1984 του Σωτήρη Ραπτόπουλου (2006)
» Roadhouse Blues Club

Σ.Σ.:Το κείμενο αυτό γράφτηκε για ένα "φανζίν" των Ιωαννίνων με τον περίεργο τίτλο "ΜΑΜΑ ΣΤΕΙΛΕ ΛΕΦΤΑ", το οποίο όμως σταμάτησε να κυκλοφορεί το 2006 και έτσι έμεινε στα αζήτητα.

Θυμάται κανείς την δεκαετία του 1980,'

Αν ήσαστε, τότε, δεκαπέντε έως εικοσιπέντε ετών [όπως ήμουν εγώ] _πράγμα που σημαίνει όπ είστε τώρα σαραντάρηδες_ είναι σίγουρο ότι την θυμόσαστε καλά.' Η πετρελαϊκή κρίση «περνούσε», η Σοβιεττκή'Ενωση έδυε, μέσα στο μόρφωμα της Περεστρόϊκα, και οι ορμόνες άρχιζαν να βράζουν.

Αλλά, τι κάθομαι και τσαμπουνάω,' Το πρώτο πράγμα που θα θυμόσαστε [εκτός και αν ανήκατε στα προνομιούχα στρώματα] ήταν ότι δεν υπήρχαν καθόλου λεφτά. Kατ αρχάς, το «ρευστό» από τις παροχές της Ευρωπάίκής'Ενωσης δεν είχε ακόμη αλλάξει τον ελληνικό οικονομικό χάρτη. Δεν υπήρχαν παρά ελάχιστοι «οικονομικοί μετανάστες» (το ελληνικό και το ευρωπαϊκό κεφάλαιο δεν είχε προχωρήσει ακόμη στην, κατά Μάρξ,«εισαγωγή της διαιωνιζόμενης μισθωτής δουλείας»). Μετά, οι νέοι είχαν ξεμάθει να διασκεδάζουν_ η ταβέρνα δεν τους «πήγαινε», η μπουάτ δεν έφτιαχνε ,πια, κέφι ,και οι βράδυνες πολιτικές συνάξεις στις μεγάλες κυκλαδίτικες παραλίες είχαν τελειώσει μαζί με τα ιδεολογικά θεματολόγια που εισήγαγαν κάποτε...

Για πρώτη φορά στην Ιστορία, ο έλληνας έφηβος ντρεπόταν που δεν είχε λεφτά να διασκεδάσει –γιιατί η δια σκέδαση, πια, γινόταν κατά μόνας ή σε ζεύγη: Η «παρέα» πέθαινε ή μετατρεπόταν στην ευκαιριακή, «σπγμιαία» παρέα -χωρίς το στοιχείο της αλληλεγγύης μεταξύ των μελών της.

Στην [κρατική, ακόμη] τηλεόραση έβγαιναν οι πρώτες εκπομπές μουσικού περιεχομένου [με περιορισμένο, τότε, υλικό] -και οι «Σαββαθιανοί και Σκορπιονάδες»,μαυροντυμένοι τριαντάρηδες, έβλεπαν εμβρόντητοι τα είδωλά τους να ενστερνίζονται τον νέο μουσικό ήχο, να τους προδίδουν, δηλαδή .εκείνους, που έφαγαν για χατήρι τους τα νιάτα τους στο περιθώριο! Οι αναρχικοί βρισκόταν στο ζενίθ της δημοττκότητάς τους -και οι πολιτικές νεολαίες στο ναδίρ της δικής τους. Ο φοιτητόκοσμος δεν ήθελε να αλλάξει τον κόσμο -ήθελε να τελείωσα την σχολή του και να βρει δουλειά «πριν κλείσει η επετηρίδα».

Η ελληνική κυβέρνηση ήθελε να βάλει «το κυπριακό στο ράφι» -και η Αθήνα μεταμορφωνόταν οριστικά στο τέρας που ξέρουμε και σήμερα [αφού το «καυσαέριο» μετονομαζόταν και επίσημα σε «νέφος» -και εγκρίνονταν τα σχέδια της μετατροπής και της υπόλοιπης Ατπκής σε "περιασπκό δάσος»].

Τα «βίντεο κλίπ» αντικαθ ιστούσαν τα τραγούδια ,με το πρόσχημα της οππκής επένδυσης, και έκαναν την φράση «είδες το καινούργιο κομμάπ των Μέν Γουΐδάουτ Χάτς,'» την νέα φράση- κλειδί. Ένα καινούργιο καταναλωτικό προϊόν, το οπτικοποιημένο (ξένο) τραγούδι (τα πρώτα ελληνικά «κλιπάκια» δεν «βγήκαν», ουσιασπκά, παρά στα τέλη της δεκαετίας) έκαναν τα θερινά υπαίθρια μπαράκια με τηλεόραση & βίντεο [θυμόσαστε το κατακλυσμιαίο καλοκαίρι του 1983,' ] το εισιτήριο σε έναν νέο κόσμο κατανάλωσης και καταξίωσης - και το απωθημένο του στερημένου νεοέλληνα τηνέϊτζερ. Δεν είχε πλέον την στάμπα του «αλλοτριωμένου από την ξένη κουλτούρα», δεν ήταν ο «γιεγιές» _ η «νέα τάξη» δεν τον είχε σταμπάρει -ώστε να μην του δώσει και τα εύσημα-ήταν,όμως, άφραγκος -κι' αυτή η λέξη ήταν,πια, μειωτική,για πρώτη φορά η έλλειψη χρημάτων ήταν γι'αυτόν και αποκλεισμός από την κουλτούρα, δεν είχε λεφτά να μετάσχει [να δεί, να κρίνει, να αρνηθεί (αν δεν ενέκρινε) την νέα μουσική κουλτούρα].

Κάποιοι θα κάνουν αναπόφευκτα τον συνειρμό, και θα ανακαλύψουν πάλι τα δημοσιεύματα των αριστερών εφημερίδων και εντύπων ,που έβριζαν δειλούς και ακαλλιέργητους αυτούς τους εφήβους... Αυτούς, δηλαδή, που δεν είχε προλάβει κανείς να αλλοτριώσει -γιατί,απλώς, το νέο προϊόν δεν ήταν τόσο για κατανάλωση -όσο για εκμαυλισμό. Τα έντυπα αυτά θύμωσαν, γιατί

είχαν, πλέον, ανταγωνιστή στην προσπάθειά τους να σπάσουν το ηθικό των Νέων Ελλήνων...

Ηταν τότε (αν θυμάστε) που σχεδόν το ελληνικό τραγούδι «ετίναξε τα πέταλα» (κι'ό,τι έμεινε απ αυτό μύριζε θανατίλα _ ίσως δεν έχουν γραφτεί αρκετοί ύμνοι σε ορισμένα χαζοκόριτσα που μεταξύ τσιχλόφουσκας και νέας κόμμωσης, ψιθύριζαν το «τα κορίτσια τραγουδάνε μ'ένα μυστικό» -κι' ούτε έχει επιδώσει κανείς στην ...Αλέξια την τιμητική πλακέτα που της οφείλεται..)

Απ' όσα μπορούσαμε να καταλάβουμε τότε, εμείς οι κρυφακουστές της ξένης μουσικής,οι ξένοι καλλιτέχνες ταύτιζαν την επιτυχία με την οικονομική επιτυχία. Δεν επρόκειτο για δεξιοτέχνες -η μουσική είχε απλοποιηθεί, έτεινε στον μινιμαλισμό. Δεν επρόκειτο για διανοούμενους [ή .έστω, για φορείς κάποιας λαϊκής θυμοσοφίας]. Οι στίχοι των τραγουδιών ήταν αποσπάσματα από φράσεις, εικόνες ασύνδετες μεταξύ τους -έμοιαζαν με τα χαωτικά βίντεο κλίπ της εποχής.' Στόχος ήταν η εντύπωση -και όχι το μήνυμα.

Οι μουσικοί αυτοί επαγγέλονταν το τέλος τηςμουσικής. Ήταν φανερό ότι πίστευαν ,με μία «ιδεολογική» συνέπεια, ότι ο νέος ήχος ήταν ο «οριστικός» ήχος, ότι δεν θα γινόταν ποτέ «ρετρό». Φυσικά, είχαν άδικο. Πέντε σπς δέκα «ρετρό» επανεκδόσεις, σήμερα, αφορούν μουσικές συνθέσεις της δεκαετίας του '80 : Αυτό το «πάγωμα» του μουσικού χρόνου δεν επιτεύχθηκε τότε _ αλλά... μια δεκαετία μετά! Σήμερα, στα 2006, οι ήχοι που φθάνουν στ 'αυτιά μας, θα μπορούσαν ν α έχουν συντεθεί οποιαδήποτε στιγμή την τελευταία 15 ετία...

Αυτό που ήταν περίεργο [ή «περίεργο»], ήταν ότι και οι μουσικοί της παλαιότερης γενιάς έπαιζαν [ή προσπαθούσαν να παίξουν] το «νέο τροπάρι»...

Ορισμένοι «κατόρθωσαν» να μπουν έγκαιρα στο «παιχνίδι» -και να διεκδικήσουν ένα μέρος από τις δάφνες της νέας μουσικής. Ορισμένοι άλλοι, πιο δύσπιστοι ίσως, περίμεναν να δουν τις εξελίξεις, περίμεναν να «πειστούν» ,ώσιε να προσχωρήσουν στην νέα μουσική.

Αυτή είναι και η ιστορία του UNDER WRAPS και των Jethro Tull ,στα χίλια εννιακόσια ογδόντα τέσσερα.

Εάν πάμε εφτά χρόνια ακόμη πιο πίσω στην (βρεττανική, κυρίως) μουσική σκηνή, στα 1976- 1977, θα βρεθούμε μπροστά σ' ένα παράξενο φαινόμενο. Το «Αρτ - Ρόκ» έπνεε τα λοίσθια, οι βιρτουόζοι των κλειδοκύμβαλων και της ηλεκτρικής κιθάρας βαρέθηκαν τα περίπλοκα «σόλο» τους -και απλούστερα μουσικά είδη (το νιού-γουέϊβ και το πάνκ) έκαναν την εμφάνισή τους.Ένα από τα κορυφαία ,τότε, μουσικά σχήματα του «Αρτ» [και με τεράσπα δημοτικότητα στην Ελλάδα, όπως δείχνουν οι επιστολές των αναγνωστών στα μουσικά έντυπα], οι Τζέθρο Τάλλ, έκαναν το αδιανόητο.' Προσχώρησαν σε ένα νέο μουσικό είδος.

Με τα άλμπουμ τους "Songs from the Wood", "Heavy Horses" και «Stormwatch" [αλλά και αργότερα, στα άλμπουμ «Α», «Broadsword" "Rock Island» και "Christmass Album"],οι Τάλλ χρησιμοποίησαν τον ήχο της κέλτικης μπαλλάντας με λαούτα, της Γαλλιάρδας, της Τζίγκας, του χριστουγεννιάτικου εμβατήριου ,του ορχηστρικού μπαρόκ_ως ανπστοιξη σε μία μοντέρνα, επίκαιρη θεματολογία.' Ένα μέρος της παλιάς ευρωπαϊκής κουλτούρας βυθιζόταν σε έναν κόσμο δίχως αναφορές. Ένας νέος μεσαίωνας επί θύραις ["Dark Ages"], έβρισκε την Ευρώπη οργανωμένη σε επαρχίες δίχως κοινωνικό ή πολιτικό ιστό - και τις ιστορικές ευρωπαϊκές πόλεις ,απλές εργατουπόλεις που μετακένωναν τα απογεύματα τον πληθυσμό τους σε ασύνδετα οχυρά ,τα προάσπα ["Journeyman", "No Lullaby"]...

Τα νέα κοιτάσματα πετρελαίου στην βόρεια θάλασσα μετέθεταν την οικονομική κατάρρευση της Βρεττανίας για μερικές δεκαετίες ["Northern sea oil"] ,με την πυρηνική ενέργεια να περιμένει στην γωνιά ["Protect and Survive]-ενώ ένας πρώιμος οικολογικός «νεοπαγανισμός» [για τον οποίο κατηγορήθηκε (άδικα) και ο συνθέτης και στιχουργός των Τάλλ, ο ΊανΆντερσον], παρέπεμπε σε μια αποπροσανατολισμένη ανθρωπότητα ["Jack-in-the-green"]' Δίχως ημερολογιακό κύκλο και εορτολόγιο [ "Cup of Wonder", "Solstice bells"], δίχως την ιδιωματική τοπική γλώσσα ["Broadford Bazaar"], δίχως σχέσεις με την βασική παραγωγική διαδικασία [την

-ήπια καλλιέργεια -"Heavy Horses"], δίχως κάν παρατηρήσιμη εναλλαγή των εποχών ["March, the mad scientist'] _ ο άνθρωπος καταλήγει να μεγαλοποιεί τις αδύναμες σχέσεις του και τους δεσμούς του με την κοινωνία ("Velvet Green"] ,και δεν αντιλαμβάνεται τα πραγματικά μεγαλειώδη συμβάντα [όπως τον έρωτα["Hunting girl",II, όταν σκοντάφτει επάνω τους... Η κενή νοήματος πολιτική , δεν προτείνει ,πια, _απλώς διαχειρίζεται και συγκαλύπτει ["Clasp"]...

Αυτά τα ζητήματα πραγματευόταν τα τραγούδια των Τάλλ ,τα τελευταία χρόνια του'70 και τα πρώτα χρόνια του '80. Ο ίδιος οΊαν Αντερσον, η ηγετική τους φυσιογνωμία, λέει -με την αφορμή της επανέκδοσης του "Broadsword",άλμπουμ του 1982, το2004- ότι συνάντησε τεράστιες δυσκολίες να προωθήσει το καινούργιο τους, τότε, μουσικό έργο -αφού πολλά είχαν αλλάξει στην μουσική βιομηχανία και τα δίκτυα διανομής.. Οι εταιρείες δεν χρειαζόταν προβληματισμένες νεολαίες -χρειαζόταν αδίστακτους [«όλο καμάρι», που έλεγε και ο Τζίμης Πανούσης] καταναλωτές. Αρκετά χρόνια περίμεναν κι' αυτές να έρθει η κατάσταση ολοκληρωτικά στον έλεγχο τους...

Τότε ήταν που και οι Τάλλ βρέθηκαν στο χείλος της διάλυσης. Έχοντας, μόλις πριν λίγα χρόνια, απολύσει τον ενορχηστρωτή και τον πιανίστα τους (ενώ ο ντράμμερ τους είχε παραιτηθεί ,και ο μπασσίστας Τζον Γκλάσκοκ είχε πεθάνει από επιπλοκές που ακολούθησαν μία επέμβαση ανοιχτής καρδιάς) -και με αρκετά νέα μέλη στην σύνθεσή τους- έπρεπε να περάσουν σε μια νέα κατανομή ρόλων: Ο Αντερσον, που είχε αρχικά αναλάβει ο ίδιος τον ρόλο του ενορχηστρωτή, αποφάσισε να δώσει χώρο στον πιανίστα / οργανίστα Πήτερ Βετέζ, στον οποίο παραχώρησε το δικαίωμα να προσθέσει δικά του μουσικά τμήματα σπς συνθέσεις του. Ο κιθαρίστας Μάρτιν Μπαρή άφησε τον ρόλο του σολίστα -και «γέμισε» τις συνθέσεις με «αφανή» μέρη, ενώ ο μπασίστας Ντέϊβ Πέγκ «άπλωσε» τις χαμηλές νότες του στο υπόβαθρο ,για να μην «ανταγωνισθεί» τα πληθωρικά κλειδοκύμβαλα. Το φλάουτο του Αντερσον , χτυπητό και μεταλλικό, περιορίστηκε σε μικρές μουσικές φράσεις. Αν και προσλήφθηκε ένας νέος ντράμμερ για την περιοδεία του UNDER WRAPS, ο Αμερικανός Ντοέϊν Πέρρυ, ο Αντερσον αποφάσισε να «παίξει» ο ίδιος τύμπανα [μέσω προγράμματος υπολογιστή].

Οι φωτογραφίες του «σχήματος» των Τζέθρο Τάλλ ,το 1984, από τα εξώφυλλα των δίσκων και τις περιοδείες, δείχνουν δύο σαραντάρηδες κυρίους σε καλοφτιαγμένα κοστούμια - περιστοιχιζόμενους από τρείς νεότερους κυρίους ,με καλοσιδερωμένα πουκάμισα ή μπλούζες κολλεγίου.... Πραγματικά, η προσπάθεια να «πιάσουν» μια εικόνα στο πνεύμα του '80, προϊδέαζε για το εγχείρημαθα προσπαθούσαν, παράλληλα, να πείσουν τον κόσμο ότι βρίσκονταν για τα καλά στο πνεύμα των ημερών...

Πολύ αργότερα, οΊαν Αντερσον θα πεί«Οι περισσότεροι οπαδοί μας δεν προσαρμόσθηκαν στην ιδέα ότι ακουγόμασταν σαν μια διασταύρωση των Police και του Thomas Dolby. Η αλήθεια ,όμως, είναι ότι τα είχαμε καταφέρει καλά/Ισως όχι τόσο καλά όσο οι Police και ο Thomas Dolby -αλλά, πάντως, αρκετά καλά!» Ο ίδιος, είκοσι χρόνια μετά, έκρινε το εγχείρημα πετυχημένο «Πρέπει κανείς να αλλάζει τα σύνορα, στην αναζήτηση νέων μουσικών περιπετειών. Πρέπει να προχωρήσει μπροστά' και μετά, άς γυρίσει πίσω »

Εδώ, όμως, είναι το ζήτημα. Οι Τάλλ δεν γύρισαν ποτέ «πίσω». To UNDER WRAPS είναι ο τελευταίος τους δίσκος όπου κανείς μπορεί να παρακολουθήσει την ανάπτυξη μιας ιδέας σε διάφορα μουσικά σχήματα, σε «τραγούδια» -τα οποία δεν είναι «χορευτικά», ούτε είναι «μπαλλάντες με πολιτικό μήνυμα» _αλλά είναι αυτούσια κομμάτια της πραγματικότητας, μικροί «χάρτες» του κόσμου που τα περιβάλλει... Οα ξανάδιναν, στο μέλλον, δείγματα μουσικής γραφής που θα μας έκαναν πάλι να ονειρευτούμε -μόνο που ,μετά το '84, η γραφή αυτή γίνεται εκλεκτική, η πραγματικότητα κερμαπζεται, το μουσικό έργο δεν λειτουργεί ως «εγχειρίδιο»...

Ο Αντερσον προσπαθούσε να επαναλάβει, για τρίτη φορά, αυτό που έκανε το 1970 (και πέρασε από το «Μπλούζ'» στο «Άρτ») και το 1977 (και πέρασε από το «Άρτ» στο « Φόλκ»)'. Προσπαθούσε να βρει ένα«καινούργιο αγαπημένο του χρώμα» ["Play in time"]. Ανάμεσα σης αιτιάσεις των παλαιοροκάδων ότι ακολουθούσαν τον ηλεκτρονικό ήχο των Ultravox - και στην

αδιαφορία των νέων μουσικοκριτικών, οι Τάλλ έδωσαν το τελευταίο σημανττκό έργο του "προγκρεσιβ» -πριν ο όρος υιοθετηθεί από άλλα μουσικά ρεύματα...

Το άλμπουμ άνοιγε με τον «πυκνό», «δεμένο» ήχο του "Lap of Luxury" -οι στίχοι του οποίου κ οεπεμπαν στον ευδαιμονισμό και το εύκολο χρήμα -με νύξεις για τα οικονομικά αδιέξοδα του δυτικού κόσμου. Ακολουθούσε το (ομώνυμο του άλμπουμ) "Under Wraps", που πραγματευόταν -με διάσημους στίχους- την « πολιτική συγκάλυψη» ενός γεγονότος _που ,όμως, θα μπορούσε να είναι ο Έρωτας! Ο μηχανικός, «στατικός» ήχος του τραγουδιού βρίσκεται σε ανπσπξη με την λιτή μελωδία της δεύτερης του εκτέλεσης ,στο άλλο «ημισφαίριο» του άλμπουμ ("Under Wraps #2").

Αξίζει ίσως, να παρατηρήσουμε ότι η κιθάρα του Martin Barre παίζει, «πίσω» από τα πλήκτρα, ενα διαφορετικό, σχεδόν, κομμάτι!

Το τρίτο τραγούδι («European Legacy") περιγράφει την μετανάστευση ενός λαού, από μια ηπειρωτική χώρα σε νησί (πιθανότατα, κάποιας λαότητας της Βρεττανίας) -και καταπιάνεται με Ιητήματα παράδοσης, κουλτούρας,ιστορικής μνήμης και συνείδησης

"...the faint reminders stand, visitors who took a hand a thousand years ago, or so stranded high and dry by tides washed up a new identity...."

0 αιθέριος ήχος θυμίζει μάλλον το "golden brown" των Stranglers_ αν και το «σκουλίκι» του ωφελιμισμού, παρόν στους στίχους, που δηλητηριάζει τον αυθεντικό έρωτα, μας υπενθυμίζει ότι έχουμε να κάνουμε με ένα κομμάτι των Τάλλ (ο Άντερσον έχει δώσει δείγματα του κυνισμού του η δη στο προσωπικό του άλμπουμ "Walk into Light" ["Toad in the hole"]). Η ακουστική κιθάρα του Αντερσον "φέρνει» [σκόπιμα, ίσως!] στην «φάνκυ» κιθάρα ,του "Hyreraetive" του Thomas Dolby.

Πέντε χρόνια μετά, στο τραγούδι "Ears of Tin", ο Αντερσον θα ξαναθυμηθεί την εικόνα της μετανάστευσης _ με την μορφή της καρικατούρας, αυτήν την φορά, καθώς περιγράφει την μετακίνηση με υπερπόντιες γέφυρες και γαλαρίες -από (και προς) την βρεττανική ενδοχώρα και τους χώρους εργασίας.'

«people moving on an ocean groundswell of humanity..."

To τέταρτο τραγούδι ήταν το "Later, that same evening", και είχε για θέμα τα «παιχνίδια» της αντικατασκοπείας υπό το πρίσμα του έρωτα δύο αντιπάλων κατασκόπων. Και σήμερα ακόμη, το θεωρώ το τραγούδι εκείνο του οποίου η σύλληψη, η εκτέλεση και η ενορχήστρωση είναι τελείως καινούργια και πρωτοποριακά για το μουσικό μόρφωμα των Τάλλ. Μινιμαλισπκό .στοιχειώδες, μια μουσική κλίμακα που δεν αλλάζει νότες ,αλλά αρμονικές _είναι σχεδόν ένα παιδικό τραγούδι, μία αλφαβήτα που την πετύχαμε στο στάδιο της εκμάθησης. Είναι βέβαιο ότι το κομμάττ έχει για αφετηρία, ως μουσική και ως περιεχόμενο, το "One of our submarines" του Thomas Dolby, αυτό όμως δεν αλλάζει την αίσθηση ότι έχουμε να κάνουμε με κάτι καινούργιο, με κάτι στο στάδιο της δημιουργίας [το τραγούδι βρίσκεται και στην «ζωντανή» τους ηχογράφηση «Live at the Hammersmith Odeion" ]...

"Hard -it was hard to keep my mind On what she had to sell. And with all business done we took a cab Should it be her place or mine?"

To πέμπτο τραγούδι ("Saboteur") είναι ένα μανιφέστο.

«By now you must be worried, wondering who is me and what lies behind my art...

There's at least one of me inside your ranks

in your factory or schoolI

Ι anticipate a cleansing opportunity to take the horns by the bull"

Ο Άντε ρ σου διακηρύσσει ότι «δεν είναι σαμποτέρ», ότι ο ρόλος του είναι «διορθωτικός».

Το τραγούδι όμως, με έναν λάτιν [σχεδόν] ρυθμό, και με μια βροχή από ηλεκτρικούς ήχους, είναι το πιο θορυβώδες του δίσκου _και δείχνει να διαφωνεί με το πνεύμα των (στίχων..

Αυτό το «ατελέσφορο», όμως, είναι ένα στοιχείο στο πνεύμα των ημερών εκείνων.

Τα δύο «ρίφ» της ηλεκτρικής κιθάρας, στην εισαγωγή ,δεν είναι παρά μακρυνοί συγγενείς των «ρίφ» στην εισαγωγή του "Aqualung". Το ίδιο «εφφέ» θα επαναληφθεί τρία χρόνια μετά, το 1987, στο κομμάτι «RaisingSteam".

Το έκτο τραγούδι ,το "Radio Free Moscow", είναι μία σατυρική ματιά στο πνεύμα του ψυχρού πολέμου [άς μην ξεχνούμε ,η Σοβιεπκή'Ενωση ήταν ακόμη κραταιά] -και στον μανιχαϊσμό που προωθούσε τότε η πόπ κουλτούρα ,με τραγούδια του τύπου "Nikita" [του Elton John]

"Voice of America symbol of the free. Mine of disinformation pleading sympathy

Keep getting pictures from my radio (Free Moscow).

Ακολουθεί το "Astronomy", ένα τραγούδι συμβολισπκών αναφορών, με ευμνημόνευτο κεντρικό μουσικό θέμα_αλλά με χαλαρή, μόνο, σχέση με το αντικείμενο της Αστρονομίας. Δημιουργεί εντύπωση πώς, ενώ είναι από τα πιο αγαπημένα τους τραγούδια αυτού του μουσικού κύκλου [ το έπαιξαν σε νέα, «ζωντανή» εκτέλεση -που συμπεριλήφθηκε σε περιορισμένης κυκλοφορίας αντίτυπα της επανέκδοσης του "UNDER WRAPS", το2004\, δεν είχε εμφανισθεί [όπως και τα "Tundra", "Automotive Engineering" και "General Crossing"] στον δίσκο βινυλίου -αλλά (δυό απ'αυτά στηνκασσέτα -και τα τέσσερα μαζί) στο λιγότερο, τότε, εμπορικό CD. Αυτή η τακτική (της «πριμοδότησης» με επιπλέον τραγούδια όσων προτιμούσαν την νέα τεχνολογία), εφαρμόσθηκε από την Chrysalis Records και στην επόμενη δουλειά των Τάλλ, το [βραβευμένο με «Γκράμμυ»] "Crest of a Knave" του 1987. Οι Τάλλ γινόταν ένα όχημα (έστω, ένα πειραματόζωο) του μάρκετινγκ, σε μια προσπάθεια να πεισθεί το αγοραστικό κοινό να εγκαταλείψει το βινύλιο; Ίσως ο Αντερσον να είχε ήδη καταλάβει τα πλεονεκτήματα του νέου μέσου, του «κόμπακτ» [αυτό αφήνει να φανεί σήμερα, μιλώντας για τα «μπόνους» τραγούδια που συμπεριλαμβάνονται στις επανεκδόσεις των έργων των Τάλλ -τα οποία «δεν θα είχαν μπορέσει ποτέ να χωρέσουν στους δίσκους της εποχής»] -αλλά, μπορώ να το βεβαιώσω, μια πίκρα μας έμεινε τότε...

Το τραγούδι "Tundra", τόσο από την άποψη των στίχων -όσο και από την άποψη της μουσικής, είναι το τραγούδι που έρχεται κοντύτερα στο «Αρτ» της δεκαετίας του '70. Είναι ένα τραγούδι - εικόνα της Αρκτικής ερήμου, που στεγάζει μία γνωστή μας εμμονή του Αντερσον - εκείνην της «θεατρικής παράστασης της ζωής» ["Seating away (on the thin ice of the new day)", "Passion Play"]

"Rest my feet and contemplate the mystery that's haunting

the Siberian space

I begin to get the feeling Γ ve been on this stage before and Γ m the only player"

To "Nobody's Car" [μία «ζωντανή» του εκτέλεση θα βρείτε στην κασσετίνα "25 years of Jethro Tull (1993)"] που ακολουθεί, ξεκινά με ένα μουσικό θέμα -που αντιγράφει, σχεδόν αυτούσια, την εισαγωγή του "Owner of a lonely heart" των "Yes"! Οι ομοιότητες με το κομμάτι δεν περιορίζονται εδώ. Σχηματίζει κανείς την ιδέα, ότι οι στίχοι περιγράφουν την κλειστοφοβική ατμόσφαιρα και πς σκηνές καταδίωξης που βρίσκονται στο εμπορικό «βίντεο-κλίπ» του τραγουδιού των "Yes":

"Black Volga following me Nobody's car

Mr No-one at the wheel of Nobody's car

Wet pavements, thin apartments quiet dissent from darkened doorways

I read this book before I even saw the film How did the ending go? (In tourist city)

It's a weird scenario. I've seen a thousand times before but only on my video."

θεωρώ ότι ο'Αντερσον σατιρίζει τους "Yes", που είχαν «προσχωρήσει» στον νέο ήχο λίγο νωρίτερα από τους Τάλλ, κλείνοντάς τους, παράλληλα, το μάτι. Οι «Γιές» είναι ένα συγκρότημα του «Αρτ», που ο ίδιος εκτιμούσε πάντοτε -όπως εκτιμούσε και τον τραγουδιστή τους, τον [συνονόματο του] Τζόν Αντερσον. θέλησε, πιστεύω, να τους πεί αυτό που ο ίδιος αισθανόταν -ότι ο πειραμαπσμός τους αυτός ήταν μετέωρος, ότι «δεν θα τους έβγαινε»... Κατ αυτόν τον τρόπο, πλήρωνε και ο ίδιος το αντίτιμο των δικών του πειραματισμών -και οι στίχοι του γίνονταν περισσότερο φορείς εικόνων, παρά μηνυμάτων.

Αυτό είναι φανερό στο επόμενο τραγούδι, το "Heat", που μιλά για έναν φυγάδα, που προσπαθεί συνεχώς να αναβάλει την σύλληψή του. Πρόκειται για το καλύτερα ενορχηστρωμένο τραγούδι του δίσκου [που βρίσκεται, «χαλαρά», στην τροχιά των «κεντρικών συνθέσεων που χαρακτηρίζουν ολόκληρο το έργο» και χαρακτηρίζουν πς προηγούμενες δουλειές τους]. Οι στίχοι δεν είναι διδακτικοί, ούτε παραπέμπουν σε κάποια ανιχνεύσιμη ιστορικότητα -απλώς αποδίδουν την ιλιγγιώδη απόδραση της τελευταίας σπγμής. Τα επιμέρους μουσικά θέματα των πλήκτρων, του μπάσσου -και οι δευτερεύοντες ήχοι και τα σφυρίγματα που συνοδεύουν το κεντρικό σόλο της κιθάρας- είναι η κατ εξοχήν κληρονομιά των Τάλλ στην μουσική σκηνή του 'SO ,και έχουν χρησιμοποιηθεί δεκάδες φορές από τους «ελεκτροπόπ» μουσικούς [δεν είναι τυχαίο ότι ο Πήτερ Βετέζ εργάσθηκε, αργότερα, με τους "Eurythmics"].

(...Ας μού επιτραπεί η επισήμανση ότι ένα μέρος από την ενορχήστρωση του κομματιού αυτού, χρησιμοποιήθηκε στο «Συρματόπλεγμα» του Γιώργου Αλκαίου! Όποιος δεν με πιστεύει, ας ακούσει (...αν έχει το κουράγιο..) προσεκπκά τα δύο κομμάτια ξανά...]

Για το "Under Wraps #2", που ακολουθεί, μιλήσαμε ήδη. Ο'Αντερσον, ακόμη και σε χρόνους κατά τους οποίους απεκήρυσσε δημόσια το άλμπουμ, περιελάμβανε το κομμάτι αυτό

erne συναυλίες των Τάλλ (δες το «ζωντανό» "A little light music", του 1992) και σης συλλογές ~ouc (δες το "20 years of Jethro Tull", του 1988). Ακόμη και εκείνοι που ήταν επιφυλακπκοί με το «νεο ήχο» τους, δέχπικαν αυτό το μικρό, περίεργο κομμάτι, στο οποίο χρησιμοποιήθηκε μόνο το μπασσο και η ακουστική κιθάρα..

Το τραγούδι "Paparazzi" πραγματεύεται πς άκαρπες προσπάθειες ενός φωτογράφου διασημοτήτων, που κυκλοφορεί στα «τράνζιτ» των αεροδρομίων [δες, ως ένα παράλληλο, και το "Different Germany" -στο"Walk into light" του 1983]. Οι χώροι αυτοί [όπως ακριβώς οι αποβαθρες των τραίνων] είναι χώροι της Αντερσονικής τοπογραφίας -και πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη των εμμονών του

"Next to the transit lounge see the Paparazzi tears No-one came in today

from Boston or Tangiers.

And in departures only faceless trippers trip, loaded with duty-free held in white knukle grip."

To 'Apogee" είναι ένα τραγούδι -καμβάς για διαστημικούς ήχους [όπως μάθαμε, χρόνια μετά. κατά την διάρκεια των παραστάσεων της περιοδείας του 1984, ημίγυμνες χορεύτριες και αστροναύτες περπατούσαν επί σκηνής] - και σχολιάζει, βέβαια, το "Walking on the moon" των Police. To τραγούδι είναι, εν μέρει, πρόζα -και είναι δύσκολο να διακρίνεις τα όρια του αυτοέπαινου από εκείνα του αυτοσαρκασμού.'

«See Tennyson and Wordsworth there waiting for me in the cold, thin air".

To "Automotive Engineering" _με τον «βιομηχανικό» του ήχο_ ακούγεται ως απάντηση, πέντε χρόνια μετά, στο "Fallen in these hard times" και στο "Norther n sea oil" [που μιλούσαν για την ενεργειακή κρίση του '70]. Η απάντηση ,όμως, δεν είναι εκείνη ενός διανοούμενου -είναι η απάντηση ενός ενεργούμενου, ενός θύματος της κατάστασης. Πρόκειται για μια εικόνα ζόφου

"In the hands of science the complete alliance

We're moved to motor We're moved to motor

When big was better and fast was chic, the oil was cheaper now we're up the creek. But the Japs are coming and everyone's turbo'd and carbon fibre is the way to go, go."

Με έναν ακόμη «καμβά» ηλεκτρικών ήχων, το "General Crossing" (ένα κομμάτι για έναν στρατηγό που αυτομολεί στο «Ανατολικό» στρατόπεδο), κλείνει το άλμπουμ αυτό. Πειραματισμός, σε μια εποχή δραματικών αλλαγών στην μουσική σκηνή και στην κοινωνία; Βιαστική προσπάθεια ανεύρεσης μιας νέας μουσικής ταυτότητας;

Τίποτε απ' όλ' αυτά. Ο 'Αντερσον είπε πρόσφατα ότι ,τότε ακριβώς που η φωνή του είχε φθάσει στην ακμή της - η λαρυγνίπδα και οι πληγωμένες του φωνητικές χορδές δεν του επέτρεψαν να συνεχίσει την περιοδεία του UNDER WRAPS. Ακόμη, συμπλήρωσε ότι «θα ήθελε, κάποτε που θα είχε χρόνο και όρεξη, να ξαναηχογραφήσει το «Άντερ Ράπς» με αληθινά τύμπανα και λιγότερο ξεπερασμένους ήχους πλήκτρων». Εγώ θα πρόσθετα, ότι με λίγο τολμηρότερους στίχους και λίγη περισσότερη διάθεση για κοινωνική κριτική, η (μουσική) δεκαετία του '80 θα είχε, σήμερα, ένα έργο αναφοράς....

....Αλλά, από την άλλη μεριά, τι ήταν πλήρες σε εκείνη την δεκαετία;

***************************************************

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 30.04.2011
17:55
The Big Band Theory & Soundsystem live [2]
» Roadhouse Blues Club

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 26.04.2011
16:27
The Big Band Theory & Soundsystem live
» Roadhouse Blues Club

The Big Band Theory & Soundsystem live στο RoadhouseΠαρασκευή 29-4-2010

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 24.04.2011
20:59
ΠΑΣΧΑ ΣΤΟ ROADHOUSE
» Roadhouse Blues Club

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ - ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ
(Σήμερα ΠΑΣΧΑ και αύριο το Roadhouse θα είναι ανοιχτό μετά τις 10 μμ)

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 22.04.2011
20:11
[nt]
» Roadhouse Blues Club

To Roadhouse Blues Club θα ανοίξει ξανά την Κυριακή του Πάσχα από το πρωί με ψήσιμο αρνιού κατά τον παραδοσιακό τρόπο

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ !!!!!

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 16.04.2011
19:35
Παρουσίαση μελών: Δημήτρης Αλεξανδρόπουλος (Prodigal Son) ex JAH
» Roadhouse Blues Club

Γεννήθηκε στις 4-6-1965. Είναι παντρεμένος και έχει 2 παιδιά. Εξασκεί το επάγγελμα της μαγειρικής τα τελευταία 30 χρόνια.

Συνέντευξη:
Πότε άρχισες να ακούς μουσική και πότε αγόρασες τον πρώτο σου δίσκο;
Από όσα μου έχει πει η μητέρα μου, για να κοιμηθώ, μου είχε στο πλάι το ραδιόφωνο λέγοντάς μου συνέχεια ιστορίες για τα πρώτα χρόνια της γέννησης του R'n'R, για χορούς Τwist, όπως και τη μέρα που πέθανε ο Elvis Presley στις 16 Αυγούστου του 1977 και ανακοινώθηκε στην τηλεόραση, μου εξηγούσε γιατί ήταν ο βασιλιάς του "Rock'n'Roll". Το πρώτο μου τώρα μουσικό άκουσμα, που μου τράβηξε την προσοχή ήταν το 1975 στην αμερικάνικη αστυνομική σειρά "Hawai 5-0" που παιζόταν στην κρατική τηλεόραση το μουσικό θέμα ήταν το "Hawai 5-0" των Ventures από το Lp του 1969 κομμάτι που λατρεύω μέχρι σήμερα. Αργότερα γύρω στο 1977 άκουγα τραγούδια της disco που ήταν τότε στο φόρτε της. Αγαπημένο μου γκρουπ ήταν οι Bee Gees που είχαν συμμετοχή και στο soundtrack της ταινίας "Saturday Night Fever" που έγινε Νο 1 σε όλο τον κόσμο. Τέλη του 1979 αρχές 1980 ακούω το "My Sharona" των Knack και μου παίρνει τα μυαλά. Αυτό ήταν το μπαμ στην εφηβεία μου. Νεύρο, ρυθμός και το ταξίδι αρχίζει. Ακούω και διαβάζω τα πάντα για το Ροκ. Ραδιόφωνο, Ποπ και Ροκ, Rock Club Γιάννης Πετρίδης, περιοδικά Ποπ και Ροκ, 18, Μουσικό Εξπρές, Μουσική.Πρώτος δίσκος στην ουσία δεν υπήρξε. Μετά από εργασία σε ξυλουργείο ενός θείου μου το καλοκαίρι του 1980 αγοράζω με αντικαταβολή καμιά 30ριά δίσκους όπως Who, Led Zeppelin Beatles, Rolling Stones, Kinks, Dire Straits, Jethro Tull, Thin Lizzy, Rainbow, Deep Purple, Doors. Πικάπ δεν είχα ακόμα αλλά τα έγραφα σε κασέτες.

Τι σου αρέσει περισσότερο να ακούς; πες μας μερικά αγαπημένα σου άλμπουμ.
Ακούω σχεδόν όλα τα είδη της Rock (Classic, Progressive, Hard, Heavy, Underground, Psychedelic, Folk, New Wave, Electronic), αλλά και Rythm'n'Blues, Soul, Jazz, Blues. πιστεύω ότι μεταξύ 1965-1975 ειδικά στο χώρο του Ροκ βγήκαν σημαντικοί δίσκοι.Παρακάτω αναφέρω μερικούς αγαπημένους που για διάφορους λόγους με έχουν σημαδέψει.
The Who - The Greatest Rock Sensation
The Who - Who Are You
The Beatles - A Hard Day's Night
The Beatles - (67-70)
Rolling Stones - Rolled Gold
Yarbirds - Have A Rave Up
Kinks - 20 Golden Greats
The Doors - Greatest Hits
Pink Floyd - Wish You Were Here
Pink Floyd - Animals
Pink Floyd - The Wall
Yes - Fragile
Yes - Tales From Topographic Oceans
Wishbone Ash - Argus
Caravan - In The Land Of Grey And Pink
Colosseum - Valentine Suite
Jethro Tull - Benefit
Jethro Tull - Thick As A Brick
Humble Pie - Smokin'
Spooky Tooth - The Mirror
Atomic Rooster - In Hearing Of
Queen - A Night At The Opera
The Sensational Alex Harvey Band - Framed
Keef Hartley Band - The Time Is Near
Traffic - John Barleycorn Must Die
David Bowie - Aladdin Sane
Lou Reed - Rock'nRoll Animal
Jimi Hendrix - ΑΠΑΝΤΑ
Love - Forever Changes
Iron Butterfly - Metamorphosis
Boz Scaggs - Boz Scaggs
Blues Image - Open
Grand Funk - Closer To Home
Grand Funk - We're An American Band
Trapeze - Medusa
Sex Pistols - Never Mind The Bollocks
Bad Company - Bad Co
Mountain - Climbin'
Free - Heartbreaker
Thin Lizzy - Live & Dangerous (2lp)
UFO - Strangers In The Night (2lp)
UFO - The Wild The Willing And The Inoccent
Deep Purple - Made In Japan (2lp)
Deep Purple - Come Taste The Band
Black Sabbath - Vol.4
Black Sabbath - Technical Ecstasy
Uriah Heep - Salisbury
Uriah Heep - Firefly
Led Zeppelin - I
Led Zeppelin - II
Led Zeppelin - III
Led Zeppelin - IV
Led Zeppelin - Presence
Rod Stewart -A Storyteller (7lp)
T-Rex - Electric Warrior
Manfred Manns Earth Band - Solar Fire
Nazareth - Snaz live (2lp)
Roxy Music - Greatest Hits
Rainbow - Rithcie Blackmore's Rainbow
Rainbow - Rising
Rainbow - Long Live Rock'n'Roll
Animals - House Of the Rising Sun
Fleetwood Mac - First Years (2lp)
Fleetwood Mac - The Rumours
Eric Burdon - Sun Secrets
Edgar Broughton Band - Edgar Broughton Band
James Gang - Live At Carnegie Hall
Bloodrock - Live (2lp)
Captain Beyond - Captain Beyond
Chicago Transit Authority - Same (2lp)
Blood Sweat & Tears - Child Is Father To The Man
Kooper, Bloomfield, Stills - Super Session
Allman Brothers Band - Live At The Filmore (2lp)
Lynyrd Skynyrd - One More For The Road (2lp)
Neil Young - Live Rust (2lp)
The Doors - Άπαντα
Rare Earth - Get Ready
Barclay James Harvest - Live Tapes (2lp)
Pavlov's Dog - Pampered Menial
Kansas - Leftoverture
Aerosmith - Live Bootleg (2lp)
Kiss - Alive 1 (2lp)
Kiss - Alive 2 (2lp)
Kiss - Dynasty
Alice Cooper - Love It To Death
Alice Cooper - Killers
Blue Oyster Cult - Agents Of Fortune
Ted Nugent - Double Live Gonzo (2lp)
Van Halen - I
Van Halen - Women & Children First
Steppenwolf - Monster - live (2lp)
Bob Seger - Live (2lp)
Peter Frampton - Comes Alive (2lp)
Bruce Springsteen - The River (2lp)
Carole King - Tapestry
Don McLean - American Pie
Steely Dan - Collection (2lp)
It's A Beautiful Day - Same
Tim Buckley - Hello & Goodbye
Tim Buckley - Greetings From L.A.
Janis Joplin - Cheap Thrills
Jefferson Airplane - Surrealistic Pillow
Greatful Dead - American Beauty
Quicksilver Messenger Service - Same
Frank Zappa - Freak Out (2lp)
Stomu Yamasta - Go Live In Paris (2lp)
Mike Oldfield - Tubular Bells
John Coltrane - A Love Supreme
Louis Armstrong, Ella Fitzerald - Porgy & Bess
Marvin Gay - What's Goin' On
Bee Gees - Greatest Hits (2lp)
Creedence Clearwater Revival - Chronicles (2lp)
Santana - Moonflower live (2lp)
Santana - Zebop
Rory Gallagher - Calling Card
Rory Gallagher - Stagestruck
C. S. N. & Y. - Deja Vu
Golden Earring Collection (2lp)
Focus - Moving Waves
Lucifer's Friend - Banquet
Tangerine Dream - Ricochet
Sweet Smoke - Just A Poke
Wings - Band On The Run
John Lennon - Collection
Metallica - Master Of Puppets
Metallica - Black Album
Nirvana - Nevermind
Beastie Boys - Licence To Ill
James Brown - Live At Apollo
B52's - B52's
Elvis Costello - This Year's Model
The Clash - London Calling (2lp)
Police - Outlandos D'Amour
Police - Regatta De Blanc
Ian Dury - Juke Box
Nick Cave - Tender Prey
Pentangle - Basket Of Life
Renaissance - Turn Of The Cards
Supertramp - Live In Paris (2lp)
King Crimson - In The Court Of The Crimson King
Dire Straits - Dire Straits
Dire Straits - Communique
Dire Straits - Making Movie
Κώστας Τουρνάς -Απέραντα Χωράφια
Poll - Άνθρωπε
Παύλος Σιδηρόπουλος και Σπυριδούλα - Μπάμπης Ο Φλου
Τζίμης Πανούσης - Hard Core Live
Socrates - On The Wings
Socrates - Waiting For Something
Aphrodites Child - 666 (2lp)
Babe Ruth - First Base
Television - Marquee Moon
Country Joe & The Fish - Electric Music For The Mind And Body
Yesterday's Gold - Collection (15lp)
Robin Trower - Bridge Of Sighs
Roy Buchanan - Second
Eric Clapton - Crossroads (6lp)
Rocky Erikson - I Think Of Demons
Iggy Pop & The Stooges - No Fun ?
Ramones - Ramonesmania (2lp)
MC5 - Kick Out The Jams
Motorhead - No Sleep 'Till Hammersmith
Motorhead - Ace Of Spades
AC/DC - If You Want Blood... You Got It
AC/DC - Highway To Hell
AC/DC - Back In Black
Iron Maiden - Iron Maiden
Iron Maiden - Killers
Iron Maiden - Piece Of Mind
Def Leppard - High And Dry
Judas Priest - Sad Wings Of Destiny
Scorpions - In Trance
Scorpions - Lovedrive
Y&T - Earthshaker
Rush - All The Worls's A Stage (2lp)
Rush - Exit Stage Left (2lp)

Ποια ήταν η πρώτη σου συναυλία και ποια η καλύτερη που έχεις παρακολουθήσει;

Η πρώτη μου συναυλία ήταν των Roxy Music στη Ριζούπολη το 1982. Και η καλύτερη; Δύσκολη ερώτηση. Θα επιλέξω για συναισθηματικούς και προσωπικούς λόγους τους U.F.O. το 2004 στο Ρόδον.

Έχεις κάποιο άλλο αγαπημένο χόμπυ εκτός από τη μουσική;

30 χρόνια μετά ο Αρδίζογλου συναντά τον "Αρδίζογλου"

Από μικρός ως τα δεκαπέντε μου, μου άρεσε η ζωγραφική και ζωγράφιζα συστηματικά। Παράλληλα όμως και το ποδόσφαιρο. Πολύ ποδόσφαιρο. Από το πρωί ως να νυχτώσει τα καλοκαίρια στις γειτονιές με τους φίλους μου και αργότερα στο γήπεδο του Αστέρα. Αχ τι χρόνια αξέχαστα ήταν εκείνα ! Όλοι με φώναζαν Αρδίζογλου. Που μυαλό για σχολείο; ΑΕΚ το όνομά της. Άτιμο θηλυκό και αυτή όπως η μουσική αγάπες παντοτινές. Είμαι ευγνώμων και περήφανος για όσα αντιπροσωπεύει η ΑΕΚ σε ένα κράτος και χώρο όπου κυριαρχούν οι νόμιμοι ληστές. Θα ήθελα να ευχαριστήσω φίλους γνωστούς και αγνώστους για όλα αυτά τα ωραία χρόνια που περάσαμε μαζί στη "Roadhouse Blues Pub", 1987-2001, Moυσικός Σύλλογος Roadhouse Blues Club πλέον από τις 14-2-2010 και με τη στήριξή σας σα μέλη ελπίζουμε στη συνέχιση της προσπάθειας που κάνουμε στα σκοτεινά και δύσκολα χρόνια που ζούμε, να ακούμε τη μουσική που αγαπάμε και να τη μεταδώσουμε στις νέες γενιές.-

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 02.04.2011
09:54
Rolling Stones - Prodigal Son
» Roadhouse Blues Club

Ένα πρωταπριλιάτικο ψέμα ήταν η ανακοίνωση για τη χθεσινή αποκάλυψή μου. Δε θα αργήσει πάντως να γίνει πραγματικότητα

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 31.03.2011
20:57
Iron Maiden - Prodigal son
» Roadhouse Blues Club

Ήλθε η ώρα να αποκαλύψω ποιος είμαι. Σε λίγες ώρες θα σας αποκαλύψω την πραγματική μου ταυτότητα. Πιστεύω και ελπίζω πως οι περισσότεροι θα με θυμάστε...

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 23.03.2011
14:25
Αφιέρωμα 70's - 80's NEW WAVE / SOUNDSYSTEM live
» Roadhouse Blues Club

To Roadhouse Blues Club είναι ανοιχτό από Πέμπτη 24 έως και Κυριακή 27 Μαρτίου

*

Περισσότερα... »
08:36
Παρουσίαση μελών: Ηλίας Καλπούζος
» Roadhouse Blues Club

Γεννήθηκε στις 4 Απριλίου1983
Συνέντευξη:
Πότε άρχισες να ακούς μουσική και πότε αγόρασες τον πρώτο σου δίσκο;
Μουσική άρχισα να ακούω αναγκαστικά από βρέφος αλλά από επιλογή μου από την έκτη δημοτικού. Η αρχή έγινε όταν άκουσα για πρώτη φορά το Imagine του Lennon. Δίσκο βινυλίου δεν έχω αγοράσει ποτέ αλλά το πρώτο μου cd το αγόρασα εκεί στην έκτη δημοτικού.

Τι σου αρέσει περισσότερο να ακούς; πες μας μερικά αγαπημένα σου άλμπουμ.
Rolling Stones, Beatles, Metallica, Tool, Stoner Rock και γενικώς από όλα τα είδη αν κάτι είναι πραγματικά καλό.Εξάλλου στη μουσική δε χωράνε ετικέτες.
Αγαπημένα άλμπουμ:

The Doors - L. A. WomanLed Zeppelin - IILed Zeppelin - IIIPink Floyd - Division BellDeep Purple - In RockThe Beatles - (60-70)Rolling Stones - Bridges To BabylonNirvana - Smells Like Teen SpiritMetallica - And Justice For AllΤρύπες - ΤρύπεςJimi Hendrix - Blues

Ποια ήταν η πρώτη σου συναυλία και ποια η καλύτερη που έχεις παρακολουθήσει;

Γενικώς δεν έχω παρακολουθήσει πολλές μεγάλες συναυλίες, αντιθέτως μου αρέσει να ακούω μικρά συγκροτήματα και κυρίως άγνωστα στο ευρύ κοινό.
Έχεις κάποιο άλλο αγαπημένο χόμπυ εκτός από τη μουσική;
Δυστυχώς μόνο η μουσική είναι το χόμπυ μου και όταν δεν ασχολούμαι με αυτή πλήττω αφόρητα.

Περισσότερα... »
08:05
Παρουσίαση μελών: Σωτήρης Κακανάς
» Roadhouse Blues Club

Σωτήρης Κακανάς:

Γεννήθηκε το1962
Συνέντευξη:
Πότε άρχισες να ακούς μουσική και πότε αγόρασες τον πρώτο σου δίσκο;
Όσο μπορώ να θυμηθώ ακούω μουσική (μικρός κοιμόμουν με το ραδιόφωνο ανοιχτό). Πρώτος μου δίσκος ήταν το Space Oddity του David Bowie στα μέσα της δεκαετίας του 70, αφού άκουσα το ομώνυμο κομμάτι σε μια εκπομπή της ΕΡΤ που συνδύαζε μουσική με μαθήματα αγγλικών.

Τι σου αρέσει περισσότερο να ακούς; πες μας μερικά αγαπημένα σου άλμπουμ.
Πολλά είδη αλλά κυρίως Rock, Hard Rock, Heavy Metal

Baby Ruth - First BaseBlack Sabbath - Master Of RealityBlue Oyster Cult - Agents Of FortuneBob Dylan - Planet WavesCat Stevens - Tea For The TillermanDavid Bowie - Aladin SaneDeep Purple - Machine HeadEric Burdon Band - Sun SecretsFleetwood Mac - RumorsIron Maiden - Piece Of MindIt's A Beautiful Day - It's A Beautiful DayJefferson Airplane - Crown Of CreationLed Zeppelin - INeil Young - HarvestPatti Smith - EasterPavlov's Dog - At The Sound Of A BellPink Floyd - Wish You Were HereRainbow - RisingRoger McQueen - Back From RIoRolling Stones - AftermathScorpions - Taken by ForceSiouxsie And The Banshees - A Kiss In The DreamhouseTalking Heads - Remain in LightThe Clash - Combat RockThe Doors - Strange DaysThe Mission - Grains Of Sand The Sensational Alex Harvey Band - FramedThin Lizzy - NightlifeTim Buckley – Goodbye and HelloUriah Heep - SalisburyViolent Femmes - Hallowed Ground

Ποια ήταν η πρώτη σου συναυλία και ποια η καλύτερη που έχεις παρακολουθήσει;

Η πρώτη μου και μια από τις καλύτερες ήταν η συναυλία των Doctor Feelgood το 1981 στο Σπόρτιγκ. Για διαφορετικούς λόγους θα μπορούσα να χαρακτηρίσω κάποια σαν την καλύτερη συναυλία, αλλά σίγουρα μια από αυτές που θα μου μείνουν αξέχαστες είναι εκείνη των "The NICK GRAVENITES JOHN CIPOLLINA BAND στις 21 Απριλίου του 1989 ένα μήνα πριν το θάνατο του John Cipollina.

Έχεις κάποιο άλλο αγαπημένο χόμπυ εκτός από τη μουσική;
Αθλητισμός, διάβασμα, ζωγραφική κ. α.

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 20.03.2011
21:05
Αφιέρωμα ROLLING STONES (2)
» Roadhouse Blues Club

Τα τραγούδια που ακούστηκαν στο χθεσινό αφιέρωμα:
Waiting On A Friend No Use In Crying Shine a Light The Spider And The Fly Love In Vain Like A Rolling Stone Let It Loose Time Waits For No One You Got The Silver Some GirlsAlready Over MeSaint of Me Beast Of Burden Out of Control Let It Bleed Anybody Seen My Baby?Dancing With Mr. D Doo Doo Doo Doo Doo (Heartbreaker)Angie Love Is Strong Hot Stuff Honky Tonk Women Undercover Of The Night Harlem Shuffle Hip Shake Continental Drift Fool To Cry Under My Thumb One Hit (To The Body)I Go Wild Brand New Car Sympathy For The Devil Gimmie Shelter Midnight Rambler Little Queenie Jumping Jack Flash Live With Me Lady Jane It's All Over Now Time is on My Side Susie Q Let's Spend The Night Together Connection Yesterday's Papers She's A Rainbow 2000 Man Wild Horses Sister Morphine Dead Flowers Bitch Brown Sugar Rocks Off All Down the Line Tumbling Dice Slave Start Me Up Rock And A Hard Place Mixed Emotions Sad Sad Sad Mannish Boy Satisfaction Paint It Black The Last Time

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 17.03.2011
15:15
Αφιέρωμα ROLLING STONES
» Roadhouse Blues Club

Αφιέρωμα στο νικητή της ψηφοφορίας μεταξύ ROLLING STONES και BEATLES που έγινε στις 22 Ιανουαρίου. Θα ακολουθήσει προσεχώς αφιέρωμα και στους BEATLES

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 13.03.2011
18:10
Βραδιά «ΡΟΚ ΠΟΙΗΣΗΣ» 2
» Roadhouse Blues Club

Τα τραγούδια που ακούστηκαν χθες :
**************************
01 BEATLES - TOMORROW NEVER KNOWS
02 RASCALS - PEOPLE GOT TO BE FREE
03 SIMON & GARFANKEL - THE SOUND OF SILENCE
...04 STEPPENWOLF - BORN TO BE WILD
05 BYRDS - SO YOU WANT TO BE A R'N'R STAR
06 SEEDS - MARCH OF THE FLOWER CHILDREN
07 ROLLING STONES - PAINT IT BLACK
08 FUGGS - HOW SWEET I ROAM'D FROM FIELD TO FIELD
09 ANIMALS - WE'VE GOTTA GET OUT OF THIS PLACE
10 DOORS - WHEN THE MUSIC'S OVER
11 THE KINKS - DEAD END STREET
12 JEFFERSON AIRPLANE - WHITE RABBIT
13 TRAFFIC - HOLE IN MY SHOE
14 TIM BUCKLEY - NO MAN CAN FIND THE WAR
15 ERIC BURDON & WAR - THEY CAN'T TAKE AWAY OUR MUSIC
16 JOHN LENNON - WORKING CLASS HERO
17 BEATLES - ELEANOR RIGBY
18 JONI MITCHELL - WOODSTOCK
19 CROSBY,STILLS & NASH - WOODEN SHIPS
20 LEONARD COEN - BIRD ON THE WIRE
21 Bob Dylan - A Hard Rain's A-Gonna Fall

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 10.03.2011
02:42
Βραδιά «ΡΟΚ ΠΟΙΗΣΗΣ»
» Roadhouse Blues Club

Απαγγελίες στίχων γνωστών ροκ τραγουδιών από τον ηθοποιό Κωνσταντίνο Κακανά συνδυασμένες με μουσική σε μετάφραση Κώστα Αρβανίτη από το βιβλίο του «Ανθολογία ροκ ποίησης» (εκδόσεις "Πρίσμα" 1994)

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 06.03.2011
14:16
Ανακοίνωση
» Roadhouse Blues Club

Το Roadhouse Blues Club θα είναι ανοιχτό και απόψε από τις 10 μ.μ.

Περισσότερες φωτογραφίες από το χθεσινό πάρτυ θα βρείτε στο Facebook

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 28.02.2011
18:27
ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΟ ΠΑΡΤΥ
» Roadhouse Blues Club

ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΟ ΠΑΡΤΥ ΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 26.02.2011
20:32
Στη μνήμη του Χρυσαφάκη Αναγνωστάκου
» Roadhouse Blues Club

Ένα από τα κείμενα(*) του Χρυσαφάκη Αναγνωστάκου, που σήμερα τόσο ξαφνικά μας αποχαιρέτησε αφήνοντάς μας ένα έντονο στίγμα ήθους και αξιοπρέπειας.
ΚΑΛΟ ΤΟΥ ΤΑΞΕΙΔΙ

(*) Κάποια άλλα κείμενα του Χρυσαφάκη μπορείτε να διαβάσετε εδώ

ΜΙΑ POP ΙΣΤΟΡΙΑ The Stooges
(από MIC.GR)

1964: Στις 21 Απριλίου του 1947 στο Muskegan του Ann Arbor στο Michigan γεννιέται ο James Jewal Osterburg και μέχρι την χρονιά στην οποία αναφερόμαστε, παίζει ντραμς και τραγουδάει περιστασιακά για μια όχι και τόσο σπουδαία garage μπάντα, τους Iguanas, ενώ παράλληλα ντραμάρει, πάλι περιστασιακά, για τον Junior Wells, τον Buddy Guy, τις Shangri-Las και άλλους.
1965: Οι Iguanas κυκλοφορούν τη διασκευή του τραγουδιού 'Mona' του Bo Diddley σε single (στην άλλη πλευρά υπήρχε το τραγούδι 'I don't know why', σύνθεση του N. Colokithas), του οποίου πωλούνται 1000 κομμάτια, κυρίως σε συναυλίες. Ο Iggy γνωρίζει τους Ron Asheton και James Williamson, παρατάει τους Iguanas και μαζί με τον Asheton στο μπάσο, πηγαίνει στους Prime Movers. Ο Asheton μετά από δυο εβδομάδες εγκαταλείπει τους Prime Movers για τους Chosen Few. Στη φάση αυτή ο Iggy Pop παίρνει αυτό το όνομα, με το οποίο τον γνωρίζουμε όλοι, το Iggy από τους Iguanas και το Pop από ένα ντόπιο μάγκα πρεζόνι, τον Jim Popp.
1966: Ο Iggy παρατάει τους Prime Movers και μαζί με το φίλο του Sam Lay- ντράμερ των Butterfield Blues Band- πηγαίνει στο Σικάγο, να «μάθει» τα μπλουζ.
1967: Ο Iggy αποφασίζει ότι ποτέ δεν πρόκειται να γίνει ένας καλός bluesman και επιστρέφει στο Michigan, για να παίξει τη δική του μουσική. Οι Psychedelic Stooges (όπως αρχικά ονομάζονταν) είναι γεγονός, με αρχικά μέλη τον Iggy και τους αδερφούς Asheton, Roy & Scott σε κιθάρα και ντραμς αντίστοιχα.
Τον Νοέμβριο, την ημέρα του Halloween συγκεκριμένα, γίνεται η πρώτη δημόσια εμφάνιση τους σ' ένα πάρτυ. Παράλληλα ο Iggy μαζί με τη Nico από τους Velvet Underground εμφανίζονται σε ένα ασήμαντο φιλμ που γυρίζεται εκείνο το διάστημα.
1968: Η χρονιά αυτή κυλάει με τους Stooges να δίνουν πολλά live, με κέντρο το Michigan. Τον Φλεβάρη έρχεται στο γκρουπ ο Dave Alexander και παίζει μπάσο.
1969: Ο Danny Fields της Elektra records πηγαίνοντας στο Detroit να υπογράψει δισκογραφικό συμβόλαιο με τους MC5, παροτρυνόμενος από αυτούς βλέπει και τους Stooges live, γουστάρει πολύ... και τον Αύγουστο του '69 το πρώτο ομώνυμο άλμπουμ είναι πλέον γεγονός, ηχογραφημένο μέσα σε τέσσερις μόλις μέρες, σε παραγωγή του John Cale.

1970: Στην μπάντα προστίθενται οι Steve Mc Kay στο σαξόφωνο και ένας πρώην roadie στη δεύτερη κιθάρα, ο Bill Cheatham. Τον Αύγουστο αυτής της χρονιάς κυκλοφορεί το δεύτερο lp των Stooges, που φέρει τον τίτλο 'Fun House', ενώ ένας άλλος κιθαρίστας, ο James Williamson κάνει την εμφάνισή του μαζί με το γκρουπ. Η παραγωγή στο lp είναι του Don Galluci (παραγωγός του 'Louie Louie' των Kingsmen, ένα τραγούδι «παιδικό απωθημένο» μπορούμε να πούμε για τον Iggy Popαφού το διασκεύασε σε δίσκο του σχεδόν 30 χρόνια αργότερα από τότε που κυκλοφόρησε). Τον Αύγουστο, οι Alexander και Cheatman τα παρατάνε και ακόμη ένας πρώην roadie ο Zeke Zettner έρχεται στην μπάντα.
1971 Τον Αύγουστο πάλι οι Stooges διαλύονται και ο Iggy μετακομίζει στη Florida. Τα προβλήματα με τα ναρκωτικά φαίνεται πως είναι τεράστια.
1972: Ο Iggy απορρίπτει μια προσφορά της Elektra να ξαναγυρίσει σε αυτήν. Συναντάει τον μεγάλο θαυμαστή του David Bowie και τον μετέπειτα manager του Tony DeFreis, στη Νέα Υόρκη, τον πείθουν να υπογράψει με την Main Man Management και έτσι ξαναφτιάχνονται οι Stooges. Τον Οκτώβριο ο Iggy, τα αδέρφια Asheton και ο Williamson παίζουν στην Αγγλία, με πρώτη εμφάνιση στο King's Cross Cinema στο Λονδίνο. Αρχίζουν επίσης τις πρόβες για την ηχογράφηση ενός νέου lp που...
1973 ...τον Μάιο κυκλοφορεί και έχει τίτλο 'Raw power'. Είναι το πρώτο από την συμφωνία για δύο lp με τη CBS. Καθώς σχεδιάζεται και το δεύτερο οι διαφωνίες της μπάντας με το management ναυαγούν το σχέδιο αυτό. O DeFries τσακώνεται (πάλι λόγω προβλημάτων εξαιτίας των ναρκωτικών) αποχωρεί από τους Stooges, ενώ εισχωρεί σ' αυτούς ο Scott Thurston στα keyboards. Η μπάντα επιστρέφει στις Η.Π.Α. για περιοδεία, η οποία λήγει με δύο βίαια κονσέρτα στο Detroit. Το ένα από αυτά μαγνητοφωνείται σε ένα απλό κασετόφωνο και αργότερα κυκλοφορεί σαν ημι-επίσημο live album με τον τίτλο 'Metallic K.O.'

1974 Οι Stooges έρχονται σε ολοκληρωτική ρήξη με την Main Man και διαλύονται. Η συνέχεια της ιστορίας θα αναζητηθεί τόσο στην λαμπρή προσωπική καριέρα του Iggy, όσο και στα γκρουπ: New Order, New Race, Destroy All Monsters, Sonic Rendezvous Band και Dark Carnival.
1980 Η Elektra βγάζει στην αγορά το LP- συλλογή 'No fun', μέσα απ' το οποίο, αρχικά (και εγώ...) γνώρισα τη μουσική του Iggy και των Stooges.

ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ IGGY + STOOGES

The Stooges : The Stooges

1969, I wanna be your dog, We will fall, No fun, Real cool time, Ann, Not right, Little doll
Παραγωγός : John Cale, Elektra records, Αύγουστος 1969.
Mουσικοί: Iggy Stooge: φωνή, Ron Asheton: κιθάρα, Dave Alexander: μπάσο, Scott Asheton: ντραμς.
«Αν γουστάρεις εμάς, πρέπει να τεστάρεις και τα μικρά μας αδερφάκια, τους Stooges, που παίζουν απόψε». Κάπως έτσι ξεκίνησε η δισκογραφική ιστορία των Stooges, και τα παραπάνω λόγια ανήκουν στον κιθαρίστα τωνMC5, Wayne Kramer, όταν τους σύστησε στον Danny Fields της Elektra records. Και τους είδε ο Danny Fields και δεν πίστευε στα μάτια του! Αυτός και ο κόσμος ολόκληρος! Τι να πρωτογράψει κανείς μετά από τόσα χρόνια κυκλοφορίας αυτού του δίσκου. Ω, ναι! Χειρότερος επικήδειος για τη χίπικη γενιά δε θα μπορούσε να γραφτεί! Και ξέρετε κάτι; Οι Stooges όχι μόνο δεν έδιναν δεκάρα, αλλά σιγοσφυρίζοντας κι όλας κατουρούσαν πάνω στον ομαδικό τάφο των παιδιών των λουλουδιών. Τι άλλο λέτε να μαρτυράει η ματιά τους στη φωτογραφία του εξωφύλλου, εκτός από αυτό; Αυτός ο τρελούτσικος ο μικρός Πάνας που άκουγε στο όνομα Iggy, έπρεπε να γίνει οπωσδήποτε ο ορισμός της αρχαιοελληνικής τραγωδίας, εξάλλου τι του απόμενε να κάνει, αφού απέτυχε να γίνει ένας καλός bluesman; Τα ξυραφένια, φαζαριστά, τίγκα στο distortion ακόρντα του Asheton -αποδείχτηκε μάστορας και στο wah wah pedal...- υποστηρίζουν εξαντλητικά αυτή τη φωνή που ξέσπαγε σε μοναδικά ουρλιαχτά, σαν αυτά πεινασμένου θηρίου και τα ρυθμο-όργανα των άλλων δύο να δείχνουν ότι οι Stooges ήταν η πιο καλολαδωμένη μηχανή που κατασκεύασαν ποτέ τα εργοστάσια του Detroit. Από την αργή νανουριστική ragga του Ann, μέχρι το πιο αρρωστημένο ερωτικό τραγούδι που γράφτηκε ποτέ από καλλιτέχνη, το 'I wanna be your dog', αυτοί οι μπάσταρδοι οι Stooges έμοιαζαν σαν το πιο επικίνδυνο πράγμα που ξέρασα ποτέ η μουσική βιομηχανία. Και αυτό ήταν πραγματικά!

The Stooges : Funhouse

Down on the street, Loose, TV eye, Dirt, 1970, Funhouse, L.A. blues.
Παραγωγός ο Don Galluci, ηχογραφήθηκε στα Elektra Sound Recorders του Los Angeles και κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1970 από την Elektra records.
Μουσικοί: Iggy Pop: φωνή, Dave Alexander: μπάσσο, Ron Asheton: κιθάρα, Scott Asheton: ντραμς, Steven Mc Kay: τενόρο σαξόφωνο.
Αν το πρώτο άλμπουμ των Stooges ήταν κεραυνός εν αιθρία, το δεύτερο σπέρνει θύελλες... Ο Iggy ξεσαλώνει και ο Βάκχικος χορός του φαίνεται πως δεν γνωρίζει όριο, στέλνοντας την αυτοκαταστροφική του φύση στα πιο ακραία σημεία που μπορεί να φτάσει το ανθρώπινο κορμί και η ψυχή. Πιο έμπειροι μουσικοί πλέον οι Stooges και μαζί με την όχι-και-τόσο-καθαρή παραγωγή (όπως και του Cale) του Gallucci, παραδίδουν στην ανθρωπότητα ένα αιώνιο και αθάνατο έργο. «Τα κίνητρα του είναι πολύ σοβαρά. Δεν είναι πράγματα του τύπου ...θέλω να γίνω μεγάλος σταρ.... Έχει μέσα του δαιμόνια και τα ξορκίζει με τα τραγούδια, με τα τραγούδια που γράφει και τραγουδάει... και με τους δίσκους που βγάζει». Ίσως ο Wayne Kramer (κιθαρίστας τωνMC5) να περιγράψει με τα ακριβέστερα λόγια το φιλαράκι του. Παρ' όλα αυτά, οι Stooges δεν είχαν βγάλει ακόμα το αριστούργημα τους!...

Iggy & The Stooges : Raw Power

Search & destroy, Gimme danger, Your pretty face is going to hell (originally titled 'Hard to beat'), Penetration, Raw power, I need somebody, Shake appeal, Death trip.
Παραγωγή έκανε ο Iggy Pop και η ηχογράφηση έγινε στα CBS Studios στο Λονδίνο. Κυκλοφόρησε για την Columbia τον Μάιο του 1973.
Μουσικοί: Iggy Pop: φωνητικά, James Williamson: κιθάρες, Ron Asheton: μπάσο και φωνητικά, Scott Asheton: ντραμς.
...το οποίο αριστούργημά τους «φρόντισε» οDavid Bowie να το καταστρέψει στη μίξη του. Για χρόνια ολόκληρα ακούγαμε αυτό το απόλυτο δημιούργημα με μπουκωμένο ήχο και «θαμμένα» όργανα. Καλύτερα θα ήταν να μην είχε ανακατευτεί καθόλου ο φίλος του Iggy, γιατί δε νομίζω πως κατάλαβε ποτέ την ιστορική ευθύνη που είχε απέναντι στον καλύτερο δίσκο της δεκαετίας του '70. Όπως και να 'χει... Ο δίσκος βγήκε σε μια περίοδο εσωτερικών συγκρούσεων στο γκρουπ και γιγαντιαίων προβληματισμών με τα ναρκωτικά, το management και τη δισκογραφική εταιρεία. Αξιοσημείωτο είναι ότι στο συγκεκριμένο δίσκο ο Ron Asheton έχει μετακινηθεί στη θέση του μπασίστα και τη θέση του έχει καταλάβει ο πιο τεχνικός Williamson, δίνοντας έναν άλλο αέρα στον ήχο του συγκροτήματος... και επιτέλους για πρώτη φορά οι στίχοι, οι κραυγές και τα ουρλιαχτά του Iggy φαίνεται να παίρνουν μορφή και να γίνονται ολοκληρωμένα τραγούδια... μιλώντας για τι άλλο; Μα για τη ζώη του φυσικά! Έχετε κατά νου τίποτε συναρπαστικότερο ; (Όσο επώδυνη, χαοτική, αποσυντεθειμένη, και δεν ξέρω τι άλλο ήταν τη συγκεκριμένη στιγμή). Δε θα μπορούσαμε να μην αναφερθούμε και στο εξώφυλλο- οπισθόφυλλο και τις φωτογραφίες που τα κοσμούν. Ο Iggy με στενό ασημένιο πολυεστερικό παντελόνι, πλατινέ μαλλιά, τιγρέ
δερμάτινο μπουφάν και μακιγιάζ... ημίγυμνος. Μπορείτε να σκεφτείτε πόσοι έχουν αντιγράψει το συγκεκριμένο image; Ολόκληρη η glamorous επαναλαμβανόμενη κατάσταση που «δημιουργείται» κάθε δεκαετία από τότε μέχρι σήμερα, σε αυτόν - και στους New York Dolls- έχει τις αναφορές της, και στην εμφάνιση και στη μουσική, και στις ακρότητες!
Και το αγριωπό βλέμμα μέσα από τον καθρέφτη; ...και η σφιγμένη γροθιά;... Τελικά δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο να μπορείς να μιλάς για εκείνο το δίσκο, που όχι μόνο σε οδήγησε στο συγκεκριμένο μουσικό χώρο, αλλά και σε κρατάει είκοσι τόσα χρόνια τώρα μέσα σ'αυτόν!

Για να δούμε τι άλλες λέξεις μπορούν να περιγράψουν τον ήχο των Stooges του Raw Power... Βαρύς, ζωώδικα ερωτικός, θορυβώδης.... Μα ναι! Οι Stooges πάλι μας προλαβαίνουν κι εδώ; ΩΜΗ ΔΥΝΑΜΗ!!! Τον χαρακτηρίζουν και είναι τόσο σοβαροί σ' αυτό που λένε, όσο και η σφιγμένη γροθιά του Iggy που ρίχνει... τώρα στα μούτρα τα δικά του;... στα μούτρα τα δικά μας; Διαλέξτε εσείς.
Το 1996 ο Iggy αποφάσισε, παρακινούμενος από τον Henry Rollins, να ξανά-μιξάρει το άλμπουμ, με θαυμαστά ευτυχώς αποτελέσματα. Το cd που κυκλοφόρησε η Columbia είναι όπως θα έπρεπε να έχει γίνει η δουλειά από την αρχή. Και σημειώστε αυτό: στο ρεμιξάρισμα έχει ανακατευτεί και ο Bruce Dickinson. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν ότι όσοι έχουν σχέση με τον σκληρό ήχο στο Rock 'n' roll πίνουν νερό στο όνομα των Stooges!

Iggy & The Stooges: Metallic K.O.

Raw power, Head on, Gimme danger, Rich bitch, Cock in my pocket, Louie Louie.
Ηχογραφήθηκε στο Michigan Palace, στις 9 Φεβρουαρίου του 1974. Κυκλοφόρησε από τη γαλλική Skydog το 1976. Ο ίδιος δίσκος ξανακυκλοφόρησε σαν διπλός από την Dressed to kill, με επιπλέον τραγούδια τα : Open up and bleed. I got nothing / I got shit, Search and destroy, Heavy liquid, I wanna be your dog. Πιθανός τόπος ηχογράφησης ο ίδιος με τον παραπάνω, από show που δόθηκε στις 10 Ιουνίου του 1973.
Μουσικοί: Iggy Pop: φωνή, James Williamson: κιθάρα φωνή, Scott Thurston: πλήκτρα, Ron Asheton: μπάσσο, Scott Asheton: ντραμς (το όνομα των αδερφών Asheton, αναγράφεται στο συγκεκριμένο δίσκο σαν Ashton).
Απ' ότι καταλάβατε γίνεται ένας ψιλοχαμός με τη συγκεκριμένη κυκλοφορία. Τόσο για το μέρος όσο και για τις ημερομηνίες. Το σίγουρο είναι ότι τα Rich Bitch, Cock in my pocket, Louie Louie ηχογραφήθηκαν στο τελευταίο show που έδωσαν οι Stooges στο Michigan palace στις 9-2-1974.
Πρωτόγονος bootleg ήχος, ελεεινός και τρισάθλιος, που δεν έχει σχέση με την πιο άγαρμπη στουντιακή παραγωγή... ίσως το παραπάνω live να συλλαμβάνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τη φάση της «αποσύνθεσης» που περνούσαν οι Stooges. Η υποβόσκουσα ένταση που κυκλοφορεί σε κάθε αυλάκι αυτού του δίσκου σε κάνει να περιμένεις ένα μεγάλο ξέσπασμα, που όμως ποτέ δε γίνεται. Τι έχουμε εδώ; Έχουμε έναν Iggy που «παίζει» με το κοινό του μάλλον, παρά τραγουδάει τα τραγούδια του. Ουρλιάζει, βρίζει, κοροϊδεύει και προκαλεί! Και φυσικά ο κόσμος ανταποκρίνεται ανάλογα... πετώντας μπουκάλια! Και ο Iggy συνεχίζει να τους κεντρίζει ζητώντας να του πετάξουν και αυγά και λαχανικά! Τώρα που το ξανασκέφτομαι ίσως αυτό το live να είναι το πιο σπουδαίο live στην ιστορία της μουσικής (δίπλα στο Kick out the Jams των MC5) για ένα και μοναδικό λόγο. Ξέρετε πολλούς καλλιτέχνες που έκαναν το κορμί τους, και προκαλούσαν μάλιστα για αυτό, στόχο για να φτάσει το κοινό τους στον πλέον άγριο «μαζικό οργασμό»... στη βία!;;

Οι Stooges είχαν ξεπεράσει τα όριά τους και άφηναν τη «σφραγίδα» τους -όπως κάθε μεγάλος καλλιτέχνης οφείλει να κάνει- στην τέχνη τους... με το χειρότερο τέλος! Τι περιμένατε δηλαδή; Οι Stooges απείχαν πολύ μακριά απ' τον χαρακτηρισμό : «καλά παιδιά»!

Απ' όλες τις άλλες κυκλοφορίες που αφορούν τους Stooges, παράνομες ή «νόμιμες» διαλέγουμε να παρουσιάσουμε μόνο μια, εξαιτίας του πολύ καλού ήχου της. Απ' τη σειρά 'The Iguana Chronicles series' της Bomp Records, το 'Year of the Iguana'. Περιέχει τα τραγούδια : I got a right, Head on, Johanna, Death trip, Rubberlegs, Scene of the crime, Wild love, Open up & bleed, Gimme some skin, Till the end of the night, Raw power.
Οι Stooges στις συγκεκριμένες ηχογραφήσεις είχαν τη σύνθεση : Iggy Pop-φωνητικά, James Williamson-κιθάρα, Ron Asheton-μπάσο και δεύτερα φωνητικά, Scott Asheton-ντραμς και στην 'Johanna' παίζουν ο Scott Thurston-πιάνο, δεύτερα φωνητικά, και ο Brian Glascock-ντραμς.

Το συγκεκριμένο cd κυκλοφόρησε το 1997 και η συλλογή των κομματιών έγινε με επιμέλεια των Patrick Boissel και Greg Shaw.
Με μια απίθανη φωτογραφία του Iggy στο εξώφυλλο, η οποία δένει απόλυτα με τον τίτλο σ' αυτό το cd είναι μαζεμένα αρκετά κομμάτια που είτε τα ακούσαμε τελείως διαφορετικά στους προσωπικούς δίσκους του Pop π.χ. το 'Johanna', είτε υπήρχαν σε προηγούμενους δίσκους των Stooges, σε πιο «ήπιες» να το πούμε έτσι... εκτελέσεις, όπως το 'Raw power'. Οι Stooges λοιπόν στο στούντιο παρουσιάζονται εδώ : ωμοί, βίαιοι, δυνατοί, μεταλλικοί!!! και με τον παντοτινό πόθο του Iggy να σιγοκαίει. Τον πόθο του να παίξει blues, έτσι όπως θα ταίριαζε στον πραγματικό 'Βασιλιά Σαύρα'!!!

Το τέταρτο άλμπουμ των Stooges (μετράει το live;), που ποτέ δεν βγήκε στην αγορά, για τον απλούστατο λόγο ότι ποτέ δεν ηχογραφήθηκε, το περίμεναν χρόνια και χρόνια οι φίλοι των Stooges. Αυθαιρεσία μας (μου) είναι να παρουσιάσω το 'Year of the Iguana' σαν τέτοιο. Εξάλλου ο «ογκόλιθος» του 'I got a right', μου το επιτρέπει!!! Το ίδιο συνηγορεί και η «βρώμικη παραγωγή» των κομματιών, καθώς και η ίδια, με αυτή του Iggy μάρκα τσιγάρων που καπνίζω!!! Περνώντας και στην προσωπική εξομολόγηση, τώρα που ξανα-ακούω τα άπαντα του Iggy και των Stooges σκεφτόμουν ότι αν τον έβλεπα- είχα τη δυνατότητα τέλος πάντων- μπροστά μου, δεν θα είχα να τον ρωτήσω τίποτα! Μιλιά δεν θα έβγαινε από το στόμα μου! Θα μάζευα μόνο το κουράγιο μου και θα του ζητούσα να πιει μια κούπα ζεστό καφέ μαζί μου! Το να ανασαίνει λίγα εκατοστά δίπλα σου η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ αυτοπροσώπως... δεν χωράει και κουβέντες!... αν είχα τη δυνατότητα, το τονίζω αυτό!!!
Χρυσαφάκης Αναγνωστάκος

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 21.02.2011
14:24
Ένα Τραγούδι
» Roadhouse Blues Club

Ένα Τραγούδι
live στο Roadhouse Blues Club (Ιτέα 12-2-2011)
Μουσική - στίχοι Ηλίας Καλπούζος

Ηλίας Καλπούζος - κιθάρα, φωνή
Θανάσης Παπαπολίτης - κιθάρα
Δημήτρης Αλεξανδρόπουλος - ντραμς
---

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 16.02.2011
22:38
Γενέθλια
» Roadhouse Blues Club

Eλάτε το Σάββατο 19 Φεβρουαρίου να γιορτάσουμε μαζί τα πρώτα Γενέθλια του Club με Live & PARTY

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 07.02.2011
23:26
Κοπή Βασιλόπιττας & Live Happening
» Roadhouse Blues Club

Περισσότερα... »
23:15
"Kostas Raptis & his Blues Trio" live 2
» Roadhouse Blues Club

Περισσότερες φωτογραφίες στο Facebook

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 04.02.2011
16:39
ΗΛΙΑΣ ΚΑΛΠΟΥΖΟΣ live 2
» Roadhouse Blues Club

Ηλίας Καλπούζος - Του Φεγγαριού Το Δάκρυ

Περισσότερες φωτογραφίες στο Facebook

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 27.01.2011
16:15
"Kostas Raptis & his Blues Trio" live
» Roadhouse Blues Club

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 23.01.2011
21:52
ΗΛΙΑΣ ΚΑΛΠΟΥΖΟΣ live
» Roadhouse Blues Club

Ο ΗΛΙΑΣ ΚΑΛΠΟΥΖΟΣ ζωντανά στο Roadhouse Blues Club το Σάββατο 29-1-2010

Περισσότερα... »
15:22
SPLASH live 5-2-2010
» Roadhouse Blues Club

Οι SPLASH live στο Roadhouse Blues Club στις 5 Φεβρουαρίου

Αντί για τους SPLASH το Σάββατο 5 Φεβρουαρίου θα εμφανισθούν οι "Kostas Raptis & his Blues Trio"

Περισσότερα... »
15:05
The Beatles & The Stones (2) Αποτελέσματα και λίστα τραγουδιών
» Roadhouse Blues Club

Η χθεσινή ψηφοφορία στο κλαμπ ανέδειξε νικητές τους Rolling Stones με 61,9% έναντι 38,1% τωνBeatles. Στους Rolling Stones θα γίνει σύντομα αποκλειστικό αφιέρωμα αλλά δε θα παραλείψουμε σύντομα να αφιερώσουμε και μια βραδιά στους Beatles.
Τα κομμάτια που παίχτηκαν στο χθεσινό αφιέρωμα είναι:
1 The Rolling Stones It's All Over Now 2 The Beatles Real Love 3 The Rolling Stones Under the Boardwalk 4 The Beatles If You've Got Trouble 5 The Rolling Stones Susie Q 6 The Beatles That Means a Lot 7 The Rolling Stones Under My Thumb 8 The Rolling Stones Out Of Time 9 The Beatles No Reply 10 The Rolling Stones Mother's Little Helper 11 The Beatles Things We Said Today 12 The Rolling Stones Let's Spend The Night Together 13 The Beatles A Hard Day's Night 14 The Rolling Stones Yesterday's Papers 15 The Beatles I Should Have Known Better 16 The Rolling Stones Connection 17 The Beatles I Saw Her Standing There 18 The Rolling Stones My Obsession 19 The Beatles Any Time At All 20 The Rolling Stones She's A Rainbow 21 The Beatles Love Me Do 22 The Rolling Stones Honky Tonk Women 23 The Rolling Stones Paint It Black 24 The Beatles Taxman 25 The Rolling Stones Live With Me 26 The Beatles Don't Bother Me 27 The Rolling Stones Street Fighting Man 28 The Beatles Can't Buy Me Love 29 The Rolling Stones Satisfaction 30 The Beatles Sgt Pepper's Lonely Hearts Club Band 31 The Rolling Stones Jumping Jack Flash 32 The Beatles Get Back 33 The Rolling Stones Dead Flowers 34 The Beatles Magical Mystery Tour 35 The Beatles Helter Skelter 36 The Rolling Stones Gimmie Shelter 37 The Beatles I'll Cry Instead 38 The Rolling Stones Brown Sugar 39 The Beatles Back In the U.S.S.R. 40 The Rolling Stones Sympathy For The Devil 41 The Beatles Come Together 42 The Rolling Stones Time is on My Side 43 The Beatles All My Loving 44 The Rolling Stones Not Fade Away 45 The Beatles Eight Days a Week 46 The Rolling Stones Stray Cat Blues 47 The Beatles Help! 48 The Rolling Stones Heaven 49 The Beatles Hello Goodbye 50 The Rolling Stones The Last Time 51 The Beatles Ob-La-Di, Ob-La-Da 52 The Rolling Stones It's All Over Now 53 The Beatles I'll Be Back 54 The Rolling Stones Hip Shake 55 The Beatles I Am the Walrus 56 The Rolling Stones I Wanna Be Your Man 57 The Beatles It Won't Be Long 58 The Rolling Stones Poison Ivy 59 The Beatles I Me Mine 60 The Rolling Stones Bitch 61 The Beatles Got To Get You Into My Life 62 The Rolling Stones Dancing With Mr. D 63 The Beatles Strawberry Fields Forever 64 The Rolling Stones Doo Doo Doo Doo Doo (Heartbreaker) 65 The Beatles Getting Better 66 The Rolling Stones Little Queenie 67 The Beatles Drive My Car 68 The Rolling Stones All Down the Line 69 The Beatles Lucy In the Sky With Diamonds 70 The Rolling Stones Angie 71 The Beatles Eleanor Rigby 72 The Rolling Stones Star Star 73 The Beatles Ticket To Ride 74 The Rolling Stones It's Only Rock N' Roll 75 The Beatles All You Need Is Love 76 The Rolling Stones Time Waits For No One 77 The Beatles A Day In the Life 78 The Rolling Stones Hot Stuff 79 The Beatles The Fool On the Hill 80 The Rolling Stones Fool To Cry 81 The Beatles With a Little Help From My Friends 82 The Rolling Stones Miss You 83 The Beatles Nowhere Man 84 The Rolling Stones Start Me Up 85 The Beatles While My Guitar Gently Weeps 86 The Rolling Stones Slave 87 The Beatles In My Life 88 The Rolling Stones Undercover Of The Night 89 The Beatles Here Comes the Sun 90 The Rolling Stones Midnight Rambler 91 The Beatles Penny Lane 92 The Rolling Stones One Hit (To The Body) 93 The Beatles Twist and Shout 94 The Rolling Stones Harlem Shuffle 95 The Beatles Roll Over Beethoven 96 The Rolling Stones Dirty Work 97 The Beatles Everybody's Got Something To Hide Except For Me and My Monkey 98 The Rolling Stones Hearts For Sale 99 The Beatles You've Got To Hide Your Love Away 100 The Rolling Stones Rock And A Hard Place 101 The Beatles Across the Universe 102 The Rolling Stones Love Is Strong 103 The Rolling Stones You Got Me Rocking 104 The Rolling Stones Anybody Seen My Baby? 105 The Rolling Stones Out of Control 106 The Rolling Stones Saint of Me 107 The Rolling Stones 2000 Man

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 17.01.2011
02:38
Timi Yuro - As Long As There Is You (PH2 Remix)
» Roadhouse Blues Club

Η Αμερικανίδα Timi Yuro μεγάλη φωνή της δεκαετίας του 60 με επιτυχίες όπως το Cry τραγούδησε το 1968 στο άλμπουμ Something Bad on My Mind το εξαιρετικό As Long As There Is You. 42 χρόνια μετά δύο Έλληνες οι PH2 (Νίκος Πετρουλάκης και Λάκης Χαλκιόπουλος) ξαναμιξάρουν το κομμάτι και ένας άλλος Έλληνας ο Γιάννης Ζαφειρίου δημιουργεί αυτό το καταπληκτικό βίντεο και το ξανακάνουν επιτυχία το καλοκαίρι του 2010.

Περισσότερα... »
02:23
Beggars Opera - MacArthur Park
» Roadhouse Blues Club

Το κομμάτι MacArthur Park ήταν σύνθεση του Jimmy Webb διασκευασμένο από πολλούς όπως ο Βρετανός ηθοποιός Richard Harris και η Donna Summer. Οι Beggars Opera ήταν από τη Βρετανία και έπαιζαν folk progressive rock με αρκετά στοιχεία κλασικής μουσικής. Το Pathfinder (1972) ήταν το τρίτο τους lp.

Περισσότερα... »
02:12
Biglietto per l'Inferno - Confessione
» Roadhouse Blues Club

Οι Ιταλοί Biglietto per l'Inferno όνομα και πράγμα (εισιτήριο για την κόλαση) το 1971 κυκλοφορούν το ομώνυμο lp με στοιχεία από την progressive underground σκηνή που ξεκίνησε από την Μεγάλη Βρετανία. Η Ιταλία χώρα με μεγάλη μουσική παράδοση δεν έμεινε πίσω και παρουσίασε αρκετά αξιόλογα συγκροτήματα.

Περισσότερα... »
01:57
The Meters - Ain't No Use
» Roadhouse Blues Club

Οι The Meters κορυφαίοι σέσσιον μουσικοί της Νέας Ορλεάνης με συνεργασίες και συμμετοχή στον πρωτεργάτη της εκεί σκηνής Alain Toussaint αλλά και στον Dr John αποφάσισαν να φτιάξουν τη δική τους μπάντα κυκλοφορώντας εξαιρετικά lp. Μέλη τους ήταν και οι αδελφοί Neville που αργότερα έκαναν επιτυχία σα Neville Brothers με το Yellow Moon. To Ain't No Use από το lp Rejuvenation (1974) είναι ένα εξαιρετικό δείγμα funky soul blues.

Περισσότερα... »
01:42
Boz Scaggs - Loan Me A Dime
» Roadhouse Blues Club

O Boz Scaggs κιθαρίστας και συνεργάτης του Steve Miller (στην πρώτη του ψυχεδελική blues περίοδο) κυκλοφορεί το 1969 το δεύτερο του lp με τίτλο το όνομά του ηχογραφημένο στο κορυφαίο στούντιο Muscle Soals της Αλαμπάμα όπου έπαιζαν κορυφαίοι σέσιον μουσικοί.Η συμμετοχή όμως που κλέβει την παράσταση είναι του Duanne Allman κιθαρίστα των Allman Brothers ο οποίος είχε τη φήμη του βασιλιά της slide κιθάρας, μαζί με τον Mike Bloomfield και Jimi Hendrix ό,τι καλύτερο είχε να παρουσιάσει στην κιθάρα η Αμερική. Δυστυχώς ήταν άτυχος καθώς βρήκε τραγικό θάνατο με τη μοτοσυκλέτα του σε δυστύχημα στην πατρίδα του Macon της Georgia τον Οκτώβριο του 1971. Φοβερό lp με στοιχεία ψυχεδελικής soul αλλά κυρίαρχο ήταν το Blues. Το κερασάκι στην τούρτα ήταν το Loan Me A Dime.

Περισσότερα... »
01:36
Alice Cooper - Halo of Flies
» Roadhouse Blues Club

Ο θρυλικός Alice Cooper κυκλοφορεί το 1971 το lp Love It To Death και το 1972 ακολουθεί το Killer από όπου ακούμε το Halo of Flies. Πιστεύω ότι δε νοείται λίστα με τα καλύτερα hard rock lp που να μην περιέχει τα δύο αυτά διαμάντια. Αργότερα το 1975 κυκλοφορεί το concept θεατρικό Welcome To my Nightmare καθιερώνοντας σε παγκόσμια κλίμακα την περσόνα του.

Περισσότερα... »
00:59
Blue Cheer - Summertime Blues
» Roadhouse Blues Club

Οι Αμερικανοί αλητήριοι Blue Cheer στη διασκευή του Summertime Blues, σύνθεση του Eddie Cochran από το πρώτο τους άλμπουμ Vincebus Erreptum [1967]. Από τους πρωτεργάτες του σκληρού ήχου (proto-metal) στην καρδιά της εποχής του flower power και ψυχεδέλειας. Τα τίναξαν όλα στον αέρα. Το Volume καρφωμένο στο κόκκινο. Στο μέλλον θα αναφερθώ στους συνοδοιπόρους τους Iron Butterfly και Steppenwolf που μαζί τους καθιέρωσαν στην Αμερική τον πρώιμο σκληρό ήχο.

Περισσότερα... »
00:44
Quartz - Stand Up And Fight
» Roadhouse Blues Club

Οι Βρετανοί Quartz στο ομώνυμο ντεμπούτο τους το 1977 του οποίου την παραγωγή είχε κάνει ο Tony Iommi είχαν πάρα πολλά στοιχεία από τον ήχο των Black Sabbath. Στο δεύτερο lp τους Stand Up And Fight που κυκλοφόρησε το 1980 το ύφος τους συμβαδίζει πλέον με το NWOBHM. Στα πλήκτρα ο Geoff Nicholls που αργότερα ενσωματώθηκε στους Black Sabbath.

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 16.01.2011
13:31
Alice Cooper - Halo of Flies
» Roadhouse Blues Club

Περισσότερα... »
09:25
The Beatles & The Stones
» Roadhouse Blues Club

The Beatles & The Rolling Stones

Αφιέρωμα στα δύο μεγάλα συγκροτήματα που από τη δεκαετία του 60 διεκδικούν την "πρωτοκαθεδρία". (*)
Τη δεκαετία του 1960 4 παιδιά από το Λίβερπουλ τα θρυλικά "σκαθάρια" έχοντας μεγαλώσει με ακούσματα από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού (Rythm and Blues, Rock'n'Roll) αρχίζουν να γίνονται διάσημοι. Παράλληλα στο Λονδίνο πέντε νέοι φτιάχνουν ένα γκρουπ και το βαφτίζουν επηρεασμένοι από ένα τραγούδι του Muddy Waters "The Rolling Stones" δίνοντας και το μουσικό τους στίγμα εκείνη την εποχή. Λίγο αργότερα οι Beatles έχοντας σαν ατμομηχανή τη συνθετική δυάδα Lennon-McCartney γράφουν αριστουργήματα και να κυριαρχούν δημιουργώντας τη γνωστή Beattle-mania. Στον αντίποδα οι Rolling Stones με ένα πιο αλήτικο ύφος και με περισσότερα μαύρα στοιχεία στη μουσική τους ακολουθούν. Και τα δύο συγκροτήματα δημιουργούν φανατικούς οπαδούς και η μουσική τους συνεχίζει ακόμα και σήμερα να είναι επίκαιρη. Ελάτε το Σάββατο το βράδυ να παρακολουθήσετε τη μουσική τους πορεία που για ένα διάστημα ήταν παράλληλη.
Μουσική Επιμέλεια: Δημήτρης Αλεξανδρόπουλος
(*) Όσοι έλθουν θα μπορούν να ψηφίσουν ποιο από τα δύο συγκροτήματα προτιμούν και σε αυτό θα γίνει σύντομα αποκλειστικό αφιέρωμα στο Roadhouse χωρίς να παραλείψουμε στη συνέχεια να κάνουμε και για το δεύτερο.

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 04.01.2011
08:51
ΒΡΑΔΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΡΟΚ
» Roadhouse Blues Club

Περισσότερα... »
08:47
Ανακοίνωση
» Roadhouse Blues Club

Οι συνδρομές για το νέο έτος είναι:
Μεμονωμένα άτομα 15 € το μήνα(*)Ζευγάρια 10 € το μήνα ανά άτομο
* Για τους ανέργους 5 € το μήνα
Η συνδρομή για όσους θέλουν να έλθουν στο κλαμπ και να γίνουν μέλη για μια βραδιά είναι 3 € (**)
**εκτός από συναυλίες που θα γίνεται σχετική ανακοίνωση
Όταν πληρωθούν προκαταβολικά
οι συνδρομές τριμήνου είναι:
Μεμονωμένα άτομα 40 € Ζευγάρια 25 € ανά άτομο
οι συνδρομές εξαμήνου είναι:
Μεμονωμένα άτομα 70 € Ζευγάρια 45 € ανά άτομο

Υπενθυμίζουμε πως μέχρι την Κυριακή 9 Ιανουαρίου το κλαμπ θα είναι ανοιχτό καθημερινά.

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 03.01.2011
18:04
Παρουσίαση μελών: Θανάσης Παπαπολίτης
» Roadhouse Blues Club

Θανάσης Παπαπολίτης:

Γεννήθηκε στις 6-3-1968. Είναι ελεύθερος.
Συνέντευξη:
Πότε άρχισες να ακούς μουσική και πότε αγόρασες τον πρώτο σου δίσκο;
Το 1983 από κασέτες. Ο πρώτος δίσκος που αγόρασα ήταν το "Dire Straits" των Dire Straits.

Τι σου αρέσει περισσότερο να ακούς; πες μας μερικά αγαπημένα σου άλμπουμ.
Blues, Jazz, γενικά μουσική που κυκλοφόρησε μέχρι το 1975.

τα άλμπουμ των: Jimi Hendrix, Mike Bloomfield, Frank Zappa, Django Reindhardt, Nina Simone.

Ποια ήταν η πρώτη σου συναυλία και ποια η καλύτερη που έχεις παρακολουθήσει;

Γενικά αποφεύγω να παρακολουθώ συναυλίες.

Έχεις κάποιο άλλο αγαπημένο χόμπυ εκτός από τη μουσική;
Ασχολούμαι ερασιτεχνικά με τη μουσική παίζοντας κιθάρα

Περισσότερα... »
17:06
Παρουσίαση μελών: Νίκος Καϊμάρας
» Roadhouse Blues Club

Νίκος Καϊμάρας:

Γεννήθηκε στις 22-6-1968. Είναι εισοδηματίας, ελεύθερος.
Συνέντευξη:
Πότε άρχισες να ακούς μουσική και πότε αγόρασες τον πρώτο σου δίσκο;
Το 1980. Το 1985 αγόρασα τον πρώτο μου δίσκο που ήταν το Love Over Gold των Dire Straits.

Τι σου αρέσει περισσότερο να ακούς; πες μας μερικά αγαπημένα σου άλμπουμ.
Hard Rock, Heavy Metal, Rock

Iron Maiden - PowerslaveJudas Priest - British SteelDeep Purple - Perfect StrangersPink Floyd - Dark Side Of The MoonRoger Waters - Radio KAOS

Ποια ήταν η πρώτη σου συναυλία και ποια η καλύτερη που έχεις παρακολουθήσει;

Η πρώτη μου ήταν συναυλία των Blue Oyster Cult το 1987 στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας στην Αθήνα και η καλύτερες α) των Black Sabbath το 1987 στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας στην Αθήνα και b) των Scorpions το 1991 στο ΣΕΦ στο Ν. Φάληρο.

Έχεις κάποιο άλλο αγαπημένο χόμπυ εκτός από τη μουσική;
ΜοντελισμόςSurfing (στο ιντερνετ εννοείται)Για πολλά χρόνια είχα ερασιτεχνικό σταθμό που έπαιζε ροκ.

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 31.12.2010
08:43
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ
» Roadhouse Blues Club

Σε όλα τα μέλη και τους φίλους του κλαμπ ευχόμαστε ολόψυχα ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

Περισσότερα... »
08:33
ΜΟΥΣΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ 2010
» Roadhouse Blues Club

μια βραδιά αποκλειστικά με επιλογές από μουσική που κυκλοφόρησε το 2010

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 26.12.2010
20:48
ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟ ΠΑΡΤΥ
» Roadhouse Blues Club

Ελάτε την Πρωτοχρονιά μετά τα μεσάνυχτα στο Roadhouse Blues Club για να υποδεχτούμε με πολύ κέφι τον καινούριο χρόνο

* Περισσότερες φωτοφραφίες στο Facebook

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 22.12.2010
19:26
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ
» Roadhouse Blues Club

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

Από Πέμπτη 23-12 και για όλες τις γιορτινές μέρες το κλαμπ θα είναι ανοιχτό καθημερινά μετά τις 9,30 μμ*
*Τις καθημερινές θα είναι ανοιχτό μετά τις 10.30

Περισσότερα... »
16:51
Παρουσίαση μελών: Τάκης Κατσιφλώρος
» Roadhouse Blues Club

Τάκης Κατσιφλώρος:
Γεννήθηκε στις 19-6-1957. Σπούδασε στα ΤΕΦΑΑ και είναι καθηγητής Φυσικής Αγωγής, παντρεμένος με δυο παιδιά.
Συνέντευξη:
Πότε άρχισες να ακούς μουσική και πότε αγόρασες τον πρώτο σου δίσκο;
Γύρω στο 1970 ακούγοντας στο ράδιο τους Κώστα Γιαννίκο, Άκη Έβενη, Γιάννη Πετρίδη, Γιώργο Πολυχρονίου. Το 1973, ήταν η συλλογή με ελληνικά γκρουπ Rock Now.

Τι σου αρέσει περισσότερο να ακούς; πες μας μερικά αγαπημένα σου άλμπουμ.
Κλασσικό Ροκ (Προγκρέσιβ, Χαρντ Ροκ)
Santana - AmigosThe Beatles - Sgt. PeppersSocrates - Drunk The ConiumΚώστας Τουρνάς - Απέραντα ΧωράφιαWishbone Ash - ArgusPavlov's Dog - Pampered MenialNazareth - Hair Of The DogΠαύλος Σιδηρόπουλος - Μπάμπης ο ΦλουΤα άλμπουμ των Deep Purple, Led Zeppelin, The Who, Doors, Jimi Hendrix, Pink Floyd, Jethro Tull, T-Rex

Ποια ήταν η πρώτη σου συναυλία και ποια η καλύτερη που έχεις παρακολουθήσει;
Στο Δημοτικό Θέατρο Λαμίας το 1972 με Socrates και Poll που συμμετείχαν και οι Ρένα Παγκράτη και Δέσποινα Γλέζου. Η πρώτη ξένου συγκροτήματος ήταν η συναυλία των Police στο Σπόρτιγκ το 1980. Η καλύτερη ήταν των Pink Floyd το 1989 στο ΟΑΚΑ.

Έχεις κάποιο άλλο αγαπημένο χόμπυ εκτός από τη μουσική;
Παλιά ήμουν ποδοσφαιριστής (μέχρι Β Εθνική) και τα 10 τελευταία χρόνια είμαι προπονητής στη νεανική και παιδική ομάδα Φωκίδα 2000.Είμαι φίλαθλος της ΑΕΚ.

Περισσότερα... »
16:17
Παρουσίαση μελών: Σωτήρης Ραυτόπουλος
» Roadhouse Blues Club

Σωτήρης Ραυτόπουλος:
Γεννήθηκε στις 19-12-1965 στην Αθήνα. Σπούδασε και ασκεί το επάγγελμα του αρχαιολόγου. Είναι άγαμος
Συνέντευξη:
Πότε άρχισες να ακούς μουσική και πότε αγόρασες τον πρώτο σου δίσκο;
Τα πρώτα μου ακούσματα ήταν από τον αδελφό μου που έπαιζε φλάουτο σε μικρή ηλικία και συνειδητά ροκ μουσική από το 1980. Ο πρώτος μου δίσκος ήταν το Sgt. Peppers των Beatles.

Τι σου αρέσει περισσότερο να ακούς; πες μας μερικά αγαπημένα σου άλμπουμ.
Μου αρέσει περισσότερο η σκηνή του progressive rock (αρχές των σέβεντις) χωρίς να αποκλείω όμως την υπόλοιπη ροκ σκηνή.

Jethro Tull - Songs From The WoodGenesis - Nursery CrimeJoe Farell, George Benson - Beyond The OzonPink Floyd - Dark Side Of The MoonBob Dylan - Highway 61 RevisitedWishbone Ah - Argus Al Stewart - ChronichlesElvis Presley - Rockin DaysJethro Tull Tribute - To cry you a Song.
Ποια ήταν η πρώτη σου συναυλία και ποια η καλύτερη που έχεις παρακολουθήσει;
Η πρώτη μου ήταν η συναυλία του Zbigniew Namysłowski το 1983 στην Αθήνα και η αγαπημένη μου το 2003 των Jethro Tull στο Ηρώδειο (Living In The Past Tour).

Έχεις κάποιο άλλο αγαπημένο χόμπυ εκτός από τη μουσική;
Μου αρέσει πολύ η λογοτεχνία επιστημονικής φαντασίας και αρθρογραφώ σχετικά όταν έχω χρόνο. Είμαι φίλαθλος του Παναθηναϊκου.

Περισσότερα... »
15:51
Παρουσίαση μελών: Αχιλλέας Μήττας
» Roadhouse Blues Club

Αχιλλέας Μήττας:
Γεννήθηκε στις 16-12-1965. Είναι ιδιωτικός υπάλληλος, παντρεμένος με δυο παιδιά.
Συνέντευξη:
Πότε άρχισες να ακούς μουσική και πότε αγόρασες τον πρώτο σου δίσκο;
Άρχισα το 1978 με τραγούδια της εποχής ντίσκο. Το 1980 ξεκίνησα να ακούω χαρντ ροκ με πρώτα ακούσματα Kiss - Dynasty, Black Sabbath - Heaven And Hell, AC-DC - Back In Black, Monsters Of Rock. Στην αρχή έγραφα κασέτες και μια από τις πρώτες ήταν το Difficult To Cure των Rainbow.

Τι σου αρέσει περισσότερο να ακούς; πες μας μερικά αγαπημένα σου άλμπουμ.
Χαρντ Ροκ της δεκαετίας του 70 και μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 80, με προτίμηση στους Black Sabbath και Thin Lizzy και τη σχολή του New Wave Of British Heavy Metal.

Black Sabbath - ΑΠΑΝΤΑThin Lizzy - ΑΠΑΝΤΑMotorhead - Mo Sleep Till HammersmithMotorhead - Ace Of SpadesIron Maiden - KillersIron Maiden - Number Of The BeastUFO - Strangers In The Night (live)Blue Oyster Cult - Extra Terrestial LiveOzzy Osbourne - ΑΠΑΝΤΑJudas Priest - Unleased In The East (live)Judas Priest - British SteelRainbow - Όλοι σε όσους έχει συμμετάσχει o Dio Rainbow - Down To EarthJethro Tull - Benefit

Ποια ήταν η πρώτη σου συναυλία και ποια η καλύτερη που έχεις παρακολουθήσει;
Η πρώτη μου ήταν συναυλία των Saxon το 1986 στην Αθήνα και η καλύτερη αυτή των Black Sabbath το 2005 στη Μαλακάσα.

Έχεις κάποιο άλλο αγαπημένο χόμπυ εκτός από τη μουσική;
Ανάγνωση ιστορικών βιβλίων. Ενασχόληση με ωδικά πτηνά (καναρίνια)Ποδόσφαιρο.Είμαι οπαδός της ΑΕΚ.

Περισσότερα... »
15:07
Παρουσίαση μελών: Ηλίας Σιτές
» Roadhouse Blues Club

Ηλίας Σιτές:
Γεννήθηκε στις 30-3-1966. Σπούδασε Τουριστικές Επιχειρήσεις στο ΤΕΙ Πάτρας και είναι ελεύθερος επαγγελματίας και άγαμος.
Συνέντευξη:
Πότε άρχισες να ακούς μουσική και πότε αγόρασες τον πρώτο σου δίσκο;
Άρχισα το 1978. Πρώτα ακούσματα από την εκπομπή του Γιάννη Πετρίδη ΠΟΠ ΚΛΑΜΠ.Τον πρώτο μου δίσκο τον αγόρασα το 1979 και ήταν το Never Mind The Bollocks των Sex Pistols.

Τι σου αρέσει περισσότερο να ακούς; πες μας μερικά αγαπημένα σου άλμπουμ.
Περισσότερο μου αρέσουν όσα παίχτηκαν από το 1967 έως το 1980 στο χώρο του Ροκ αλλά μου αρέσει και η Ντίσκο όταν ήταν στην ακμή της.
Sex Pistols - Never Mind The BollocksMagazine - PlayAC-DC - Highway To HellClash - Sandinista13 Floor Elevators - Psychedelic Sounds OfMoving Sidewalks - FlashFrank Zappa Freak OutRory Gallagher - SameRory Gallagher - Calling CardPink Floyd - Wish you Were HereBad Company - Bad CoCamel - SameBlood Sweat Tears - Child Is Father To The ManPeter Green - In The SkiesJoe Cocker - Sheffield SteelJefferson Airplane - Surrealistic PillowCream - Disraelli GearsThe Beatles - Sgt. PeppersEric Clapton - Just One Night (live)Talking Heads - Remain In LightPolice - Regatta De BlancPaull Weller - Wild WoodRainbow - SameCure - The Head On The Door

Ποια ήταν η πρώτη σου συναυλία και ποια η καλύτερη που έχεις παρακολουθήσει;
Η πρώτη μου ήταν συναυλία των Dire Straits το 1985 στην Αθήνα και η καλύτερη αυτή των Black Sabbath το 2005 στη Μαλακάσα.

Έχεις κάποιο άλλο αγαπημένο χόμπυ εκτός από τη μουσική;
Το World Of Warcraft (pc game)Γενικά είμαι κομπιουτεράς.Μου αρέσουν τα σπορ και είμαι Ολυμπιακός (Γαύρος).... Κάνω και ποδήλατο

Περισσότερα... »
14:23
Παρουσίαση μελών: Γιώργος Κουκουσούλης
» Roadhouse Blues Club

Γιώργος Κουκουσούλης:
Γεννήθηκε στις 10-6-1965. Σπούδασε Ηλεκτρολογία στο ΤΕΙ Λαμίας και είναι άγαμος.
Συνέντευξη:
Πότε άρχισες να ακούς μουσική και πότε αγόρασες τον πρώτο σου δίσκο;
Το 1979 με το Deep Purple - Made In Japan

σε κασέτα. Πρώτος μου δίσκος ήταν το Communique των Dire Straits το 1981.

Τι σου αρέσει περισσότερο να ακούς; πες μας μερικά αγαπημένα σου άλμπουμ.
Παλιότερα άκουγα περισσότερο κλασικό ροκ αλλά από το 1994 ακούω κυρίως ηλεκτρική Τζαζ (Fusion).
Rory Gallagher - Photo FinishAllan Holdsworth - All Night WrongMahavishu Orchestra - Birds On FireDeep Purple - Made In JapanThe Who - Who Are YouMagazine - PlayAC-DC - Back In BlackWipers - Over The EdgeClash - SandinistaYes - RelayerFrank Zappa - Philly '76Frank Zappa - Overnight SensationJackson Browne - Runnin' On Empty
Ποια ήταν η πρώτη σου συναυλία και ποια η καλύτερη που έχεις παρακολουθήσει;
Η πρώτη μου ήταν αυτή των Wipers το 1987 στην Αθήνα και η καλύτερη αυτή του Allan Holdsworth το 2003 στο Ars Nova στην Αθήνα.

Έχεις κάποιο άλλο αγαπημένο χόμπυ εκτός από τη μουσική;
Ασχολούμαι με το τρέξιμο και έχω λάβει μέρος σε αρκετούς μαραθωνίους.

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 14.12.2010
08:47
Σούπερ Αφιέρωμα HARD ROCK
» Roadhouse Blues Club

Περισσότερα... »
08:36
Συνεντεύξεις
» Roadhouse Blues Club

{{{{{{{{{{{{{{{{{{====}}}}}}}}}}}}}}}}}}

Από την επόμενη Δευτέρα θα ξεκινήσουν παρουσιάσεις μελών του κλαμπ με συνεντεύξεις που θα έχουν σαν άξονα τη μουσική. Παρακαλούμε όσα μέλη επιθυμούν να παρουσιαστούν να επικοινωνήσουν μαζί μας είτε στέλνοντας e-mail ή μήνυμα στο Facebook είτε στο κλαμπ τις τις ώρες λειτουργίας του.

{{{{{{{{{{{{{{{{{{====}}}}}}}}}}}}}}}}}}

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 01.12.2010
06:33
Rumors - Which Side Are You On (live in Roadhouse Blues Club)
» Roadhouse Blues Club

Περισσότερα... »
Άμφισσα Φωκίδας, 17.11.2010
16:58
The Chiffons - He's So Fine / George Harrison - My Sweet Lord
» Roadhouse Blues Club

Το φωνητικό γκρουπ των The Chiffons έκανε μεγάλη επιτυχία (Νο1) με το He's So Fine το 1963. Το 1970 ο George Harrison κυκλοφορεί το πρώτο του προσωπικό 3πλό lp All things Must Pass το οποίο υπήρχε το My Sweet Lord που σημείωσε μεγάλη επιτυχία και στις δυο πλευρές του Ατλαντικού. Οι ομοιότητες όμως με το He's So Fine οδήγησαν σε δικαστική διαμάχη με το δικαστή να αποφασίζει τελικά ότι όντως υπήρχαν ομοιότητες οι οποίες όμως δεν έγιναν από πρόθεση επιβάλλοντας στο George Harrison την καταβολή μέρους των πνευματικών δικαιωμάτων.

Περισσότερα... »
16:37
Midnight Choir - Don't turn out the lights / Talk To Me // Madrugada - Sirens // Woven Hand - Sparrow falls
» Roadhouse Blues Club

Οι Νορβηγοί Midnight Choir κινούνται στο χώρο του εναλλακτικού ροκ με στοιχεία κάντρυ με με μελαγχολική θεματολογία στους στίχους τους.
Από τη Νορβηγία προέρχονται επίσης και οι Madrugada με πάρα πολλούς και φανατικούς οπαδούς στη χώρα μας.

Σε παρόμοια μουσικά τοπία βρίσκονται και οι Woven Hand από το Ντένβερ του Κολοράντο:

Περισσότερα... »
16:23
Tom Jones - Treat her Right
» Roadhouse Blues Club

Το αντίπαλο δέος ή η απάντηση της άλλης πλευράς του Ατλαντικού στον Elvis Presley;Τίποτα από όλα αυτά, αλλά ο φοβερός Ουαλός τραγουδιστής Tom Jones ήταν τη δεκαετία του 60 ένας από τους πιο σημαντικούς. Το Treat her Right ήταν σύνθεση των Roy Head and The Traits.

Περισσότερα... »
16:12
The Sonics - Psycho a Go-Go
» Roadhouse Blues Club

Οι The Sonics από το Πόρτλαντ του Όρεγκον υπήρξαν τη δεκαετία του 60 από τα πρωτοπόρα garage group με τραγούδια όπως τα "Cinderella"/"He's Waitin" , "Strychnine"/"Shot Down".

Περισσότερα... »
16:00
Blue Oyster Cult - The Vigil
» Roadhouse Blues Club

Οι Νεουορκέζοι Blue Oyster Cult ξεκίνησαν το 1971 και υπήρξαν το πιο εγκεφαλικό hard rock γκρουπ της Αμερικής με εξαιρετικούς μουσικους όπως τον κιθαρίστα Donald "Buck Dharma" Roeser και θεματολογία που συμπεριλάμβανε αναφορές σε θέματα επιστημονικής φαντασίας.Το The Vigil από το lp Mirrors [1979] είναι ένα μικρό δείγμα με πάρα πολύ καλό κιθαριστικό μέρος.

Περισσότερα... »
15:45
Black Sabbath - Dirty Women
» Roadhouse Blues Club

To Dirty Women από το Technical Ecstasy [1976] για πολλούς όχι τόσο πολύ καλό lp όπως τα προηγούμενα. Εγώ διαφωνώ. Στο συγκεκριμένο άλμπουμ κατευθύνονται και προς άλλες μουσικές κατευθύνσεις και μουσικές επιρροές όπως τα μπητλικά She's Gone και It's Alright (ειδικά αυτό). Στο βίντεο που προέρχεται από συναυλία τους στην Αμερική μετά την τελευταία επανένωσή τους, πολλές κοπέλες προσπαθούν να ανταποκριθούν στον τίτλο του τραγουδιού κάνοντας ότι μπορούν!!!!!!!!!

Περισσότερα... »

Σελίδες: 1 2 3

← Parnassos.co.nr Zou-la-pi →

Last Update: 05.02.2012 02:59:25	To FokidaBlogs.gr είναι συναθροιστής των τοπικών blogs. Όλα τα κείμενα που αναδημοσιεύονται εδώ ανήκουν στους συγγραφείς και δεν εκφράζουν απαραίτητα τους διαχειριστές του FokidaBlogs.gr. Αν κάποιο άρθρο σας θίγει με οποιονδήποτε τρόπο, παρακαλώ ειδοποιήστε μας ώστε να το αφαιρέσουμε αμέσως.
	Πληροφορίες Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το blog σας Συχνές ερωτήσεις (FAQ) Διαφημιστείτε εδώ!	Επισκεφθείτε επίσης Pass Free Internet Hotel Philoxenia Κeramoti Data Recovery 24 Βάλτε το link σας εδώ!

Fokida Blogs » Roadhouse Blues Club

Feeds

Roadhouse Blues Club (100)