Στις Ακτες Του Αφαλου
Λευκες τριχες φιοκοδενουν χαμογελα
Περιμενουν στην μαυρη πολυθρονα την αργυροποδη
Να αγοραστει 360 μοιρων εικονα
Απο εκατονταχρονη μονοπολη φτιαγμενη απο λευκες
Να δωθουν σε γυναικες για κονκαρδες
Χαριτωμενες μοιρες να καρφιτσωσουν τις μυριαδες
Πισσα ετρεξε απο βουνοβραχου σχισμη
Εζεξε και κραυγαξε σαν μαυρου κορακου φιλι
Εφτασε στις ακτες μας , μιζερα πετρωσε στις αυλες μας
Μισητα μπαλκονοσιδερα σταματησαν τις φωνες μας
Γαληνιος πνιγμος μεσα σε οθονη sony
Δυσφωτιστη σεξουαλικοτητα απο στορια γυναικωτα
Ξενων κοινοτητα ,μουσικο κλειδι την ξεκλειδωνει
Το τηλεχειριστηριο εχει πληκτρα πιανου για κουμπια
Ακολουθει μεσ' τις ξαγρυπνιες , παρτιτουρες ξενυχτρες
Ξεναγηση ζεστη για τους μοναξοπνιχτες
Ο Αιολος καβαλησε κοντο ποδηλατο
Κι ανεμελος δρασκελισε τα κυματα των εποχων
Ψαρια θεριζε , γυαλιζμπλεκονταν στις ακτινες
Αδυτες λεξεις ψαρευε, ψελλιζε ποιηματα εγγονων
Τους ανεμους αναδευε κουνωντας κοκκινη τουλιπα
Στους μωλους ελεγε ιστοριες για τεντωμενους μυες
Θα χτυπουσε τον σκυφτο σαν σκνιπα
Απαγορευσε ηδη να του δοθουν κυριες
Γιατι δενει τα χριστοσκυλα με τηλεφωνικα καλωδια
Στου γεροξεκουτη καβου τις φλυαριες
Αντι του "Πιστευω" αρθρα δικαιου προφερθηκαν
Επεσε απο νομικο βιβλιο σε κολυμπηθρα υστεριας
Νευρωσεις, ψυχωσεις οι γκριζοσκαλες ανεχτηκαν
Διεστραμμενο κοσμημα βλαχικης μπουρζουαζιας
Στο δεντρο των Μακ Ντακ ,φρεσκια μηλοπιτα
Απο θεραπευτικη συνταγη σε πατο μπουκαλιου
Μεσα σε χοντρη καλτσα , περιγραφες απο σαπουνοπερα
Του πιο κρυου αερα , super market αρχαιου χωριου
Στοργικα σταυρολεξα αγγλικα και video
Μαζι και το κοριτσι με τα γυαλια για προικα
Ηλιος εμπαινε με παραθυρα κλειστα
Ο Θεος επλενε στη θαλασσα την αλφαβητα
Την κυρια χορος την εζωσε στη ρηχη
Ενας πειρατικος ερωτας , διαφανων σεντονιων
Ο εξορκισμος των χωρισμων
Που φερνουν σεπτεμβριανη λυπη
Οι νεκροι του ηλιοσποροι χοροπηδουσαν στα σκελια
Φυσαγε την τυχη να καει λαμποντας ασημενια
Σαν Θεος Αμμωνας βολταιρνε ζουγκλοθρεφτο σκυλι
Τα βραδια σκεπαζοτανε με ιστιοπλοικου πανι
Βρισκοτανε σε αδεια απο ψηφιακου ρεμαλιου ζωη
Επαιρνε στα ανοιχτα δολωμα ,ηλιθια γυναικα
Που εγερνε ολοσωμα βουτωντας το κεφαλι
Μιλωντας σε καθε ψαρι, να το οδηγησει σε πλανη
Ενα σπαταλο δεκαημερο ισως να τον ειχε τρελανει
Χολιγουντιανο περιστροφο γεμιζει με ελιες
Ναρκομανη αλαφροισκιωτο θα πυροβολησει με αυτες
Που εχει κοιλια αμαζευτη , φουσκωτη
Κι απ'τον αφαλο του κρεμιεται χασις
Ομως η δουλεια εχει ηδη εκτελεστει
Απο πανουργο μαφιοζο ελπιδοφορας φυλης
Σε σωληνα ταλαντευομενης αρσενικης σαρκας
Καπατσο βλεμμα δεσμευομενης ξανθηδοναρπαχτρας
Στο ωριμο αιμα της , ενα ματσο σκεψεις βραζουν
Μεσ'τη βερμουδα της ζητει εφηβο πολεμο
Να διεξαχθει στην κινουμενη καφε της αμμουδα
Χωμενο παρθενο κεφαλι στην αχορταγη της μουνα
Ας της βρεχτει λοιπον με κορραλενιο σπερμα η μουτσουνα!
Καλαμοχωραφα σαν τριχες απλυτης μασχαλης
Καθαριζουν βωξιτοχωμα μποτας νταβατζικης
Σωριασμα αλβανου σαν σωμα λιποθυμης κοτας
Πλαβωσε κοσμο, φερνοντας κωμα απροθυμης κυλοτας
Υπουλη αγκωνια στη σπονδυλικη στηλη ,ωμα
Βυθιζει με μποτια , ξυλινο πατωμα γερα
Ξεπλενοντας παρελθον παρατσουκλιων απ'τη βρωμια
Ξεμπλεκαν την ιεροτερη μανα αποτα διχτυα
Το θαλασσοφορεμα της μυριζε λιβανια του βυθου
Μοσχοβολισαν πρωι πρωι του Κορινθιακου σπιτια
Κι απο ακτη σ' ακτη παιδια απο αισια φυτρα
Καθησαν στο παγκακι , με τη μπλε κυρια σαστισαν
Μεχρι που ακουσαν αξεστου θαλασσινου βλασφημιες
Της τρυπησε με καμακι τα πελματα τα μαλακα
Γελασε , επουλωσε την πληγη της φωναχτα
Εμεινε ο αγροικος σαν βλαμενος χανος να σπαρταρα
Η Θεα φερνει το καλοκαιρι καθως περπατα
Στα ματια τα παιδια κοιτα , απ'τα χερια τα κρατα
Τρεχουν γελαστοι μαζι , στη μαρινα τη μεγαλη
Τη φιλια τους βαφτιζει ,την αθανατιζει
Ωσπου ξαφνου χαθηκε στα βαθια νερα παλι
Δημιουργος εξισωσης θαλασσινων τοπιων
Δορυφορος ξερακιανος στρατευματων γαλλικων
Φωτακι κιτρινο για Χριστουγεννα απανθρωπα
Πλωρη παραμιλητων τη νυχτα αγριευει
Μαντης που χρησμευει κοινωνικο αναθεμα
Σκορπιζοντας στο φθινοπωρο χαρτονομισματα
Σωμα αγνωστης κοπελας ξεβρασε το κυμα
Απο μια κονσερβα τρωει τρελας λιπασμα
Πεταξαν τη γυμνια της μεσα σε βαρκες
Χαραξαν την ασχημια του χαρακτηρα της
Με τηγανητες πατατες για γραφιδα
Αφαιρωντας απο εξατμισεις τη μαυριλα
Σχηματιζοντας σιγα σιγα χυδαια ριμα
Στιγματιζοντας την για τη συμπεριφορα της
Παρατησαν την εξατμιση σε αγκαθοχωραφα χυμα
Απρεπης κι ειρωνικη στους ζητιανους της αγαπης
Ανθρωπακι lego πιλοταρει σαιτα απο πενηνταευρο
Κανει ενα λαθακι, τρακαρει στην τουρτα γενεθλιων
Μερος ευαερο!Φρακαρει η αρτηρια απο λεξεις δικαστηριων
Δοθηκε ανετο τελος, με τα μπον φιλε των νοσοκομειων
Ειδοθηκε με παγωτομποκι φιλευσπλαχνα να ταιζει κοτες
Κατω απο τη γεφυρα , μακρυα των χασομερηδων ηλιθιων
Κοντο κοστουμι , με σκισιμο σαν ουλη
Ντυνει καβαλαρισσα , για χρυσοζαντη μηχανη
Στο τεποζιτο ηρωινη, ψαρια ψητα φιλος κερνα
Σκατοφατσες πονηρες σε μια ψαροταβερνα ερημια
Ξαπλωμενη ανασκελα στον 3ο με ξινη γκριματσα
Η μυτη της καβλωμενη ,τρυπαει την ταρατσα
Εκει η φοβισμενη κορη της φυλαει εναν αλητη
Τον νανουριζε η πολη κι η ουρανια κοιτη
Ενοχλουσε τα αστερια με της αγαπης ζαρια
Τον αποκοιμιζε αστερισμος που φερνει εξαρια
Γυρω απ' τη μυτη της μια ρουλετα γυριζε
Με χαμαιλεοντια μπιλια να σταματα σε τετραγωνα ιδια
Περισσότερα... »