Με λύπη είδα στη γνωστή σελίδα του
www.in.gr να μας βγάζουν τα άπλυτα στη φόρα। Δεν χρειάζεται κανένα σχόλιο। Το μόνο που θα πρέπει να ειπωθεί είναι το εξής: "τα γνωστά τσογλάνια, χούλιγκαν και καταστροφείς, έχουν γίνει μάστιγα στο Γαλαξίδι, σπάνε τη δημόσια περιουσία, ενοχλούν με τις σπασμένες εξατμίσεις τους, συχνά ενοχλούν κοροϊδεύοντας φιλήσυχους επισκέπτες ακόμη και κατοίκους। Οι γονείς τους όχι μόνον δεν ντρέπονται για την κατάντια των παιδιών τους, αλλά τα υπερασπίζονται κιόλας। Τελικά που θα πάει όλη αυτή η κατάσταση; Η συνέχεια αυτών των αλητών είναι τα ναρκωτικά και η προστασία που θα πουλάνε σε λίγο στα μαγαζιά". Γαλαξιδιώτες ξυπνήστε πριν είναι πολύ αργά। Γονείς των αλητών του Γαλαξιδίου, αν συνεχίσει αυτή η κατάσταση, θα αρχίσουν να βγαίνουν τα ονόματα των παιδιών σας στο διαδίκτυο ως μια πρώτη αντίδραση και βλέπουμε μετά। Σας παραθέτω τώρα το κείμενο που αναρτήθηκε στη σελίδα
[www.in.gr] ।Το αυθεντικό κείμενο μαζί με τις φωτογραφίες μπορείτε να το δείτε στη σελίδα ( κάντε κλικ επάνω)
[www.in.gr] Η παιδική χαρά της θλίψης στο Γαλαξείδι
2/4/10 15: 00"Τον Αύγουστο του 2009 αγανακτήσαμε βλέποντας την κατάσταση στην οποία βρισκόταν η παιδική χαρά στο Γαλαξείδι. Φέτος το Πάσχα, επισκεφθήκαμε και πάλι τον πανέμορφο αυτό τόπο και απορήσαμε με τις εικόνες που είδαμε και πάλι στην παιδική χαρά: παιχνίδια σπασμένα και καλάθια σκουπιδιών διαλυμένα! Από πέρσι καμμία βελτίωση δεν φάνηκε! Τη στιγμή που ο Δήμος εγκαινιάζει περήφανα ένα ολοκαίνουργο γυμναστήριο, δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε αυτές τις εικόνες και οφείλουμε να ρωτήσουμε:
Γιατί άραγε δίνεται μεγαλύτερη σημασία στα «καινούργια» παρά στα «ταπεινά» που ήδη υπάρχουν;
Τι πρέπει να γίνει για να πειστούν οι δήμοι ότι η φροντίδα και η συντήρηση αξίζουν όσο και οι αναπλάσεις;
Γιατί δεν ενοχλείται κανείς από τα σκουπίδια;
Μάλλον δεν αργεί πολύ η μέρα που με ένα φανάρι σαν του Διογένη θα ψάχνουμε ανά την Ελλάδα για να βρούμε μέρη που δεν θα έχουν υποστεί καταστροφή। Ήδη, η μέρα που ψάξαμε για να βρούμε έναν άνθρωπο που να μην μιλάει περί ανέμων και υδάτων την ώρα που ακολουθεί την περιφορά του επιταφίου ήρθε και... τη ζήσαμε!" Ξένια Π. Παπασταύρου
Περισσότερα... »
